Μην τα χάσετε

 

 

Αθλητές ενωμένοι κατά του Τραμπ, ποτέ νικημένοι

 
 
Μέσα σε λίγες ώρες, ο Ντόναλντ Τραμπ προκάλεσε τη μεγαλύτερη επίθεση που έχει δεχθεί, ποτέ, πρόεδρος των ΗΠΑ από αθλητές. Και οι λόγοι είναι όλοι πολιτικοί
 

Της Νίκης Μπάκουλη

Στα μέσα του Αυγούστου ενημερωθήκατε πως... υπάρχει ακόμα η Κου Κλουξ Κλαν, όταν ξέσπασαν βίαιες συμπλοκές στο Σάρλοτσβιλ της Βιρτζίνια, σε πορεία διαμαρτυρίας ομάδων της συγκεκριμένης λογικής (;).

 

Η αφορμή ήταν σχέδιο της δημοτικής αρχής να "ξηλώσει" άγαλμα στρατηγού υπέρμαχου της δουλείας. Οι αιτίες ήταν πολύ βαθύτερες. Αυτές που προκάλεσαν τα τελευταία εικοσιτετράωρα τη μεγαλύτερη αντίδραση που έχει σημειωθεί ποτέ από αθλητές, για πολιτικά θέματα. Στο επίκεντρο βρίσκεται ο Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος καθυστέρησε να καταδικάσει τα γεγονότα στο Σάρλοτσβιλ και σε συνδυασμό με τη γενικότερη πολιτική που ακολουθεί σε θέματα μειονοτήτων, έχει ξεσηκώσει κάποιους από τους πιο ισχυρούς ανθρώπους των ΗΠΑ -αν όχι του κόσμου: τους αθλητές των πιο πλούσιων επαγγελματικών λιγκών της γης.

Έχουν οι αθλητές δικαίωμα στην άποψη επί πολιτικών θεμάτων;

Για να καταλάβουμε τι γίνεται αυτές τις ημέρες στις ΗΠΑ, είναι χρήσιμο να ρίξουμε μια σύντομη ματιά στην ιστορία, όπως προσπαθούμε να βρούμε απάντηση στο θεμελιώδες ερώτημα "η πολιτική παραμένει εκτός αθλητισμού ή όχι;". Επιλέξαμε γεγονότα που αφορούν τους Ολυμπιακούς Αγώνες, διότι αυτή λογίζεται ως η κορυφαία αθλητική διοργάνωση. Θα αφήσουμε την Ολυμπιακή εκεχειρία στην άκρη και θα πάμε στο πιο συνηθισμένο ερώτημα που τίθεται στο όποιο σεμινάριο αφορά τους Αγώνες.

"Είχαν οι Τόμι Σμιθ και Τζον Κάρλος", οι αθλητές που είδατε στη φωτογραφία " δικαίωμα να υψώσουν τις γροθιές τους στους Αγώνες του Μεξικού;", το 1968. Ήταν η εποχή που το κίνημα υπέρ των δικαιωμάτων των μαύρων στις ΗΠΑ είχε απλωθεί σε όλες τις πολιτείες, μετά τη δολοφονία του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ και οι Ολυμπιονίκες, είχαν ανέβει στο βάθρο, για την απονομή των μεταλλίων στα 200μ., χωρίς παπούτσια, με μαύρες κάλτσες και μαύρα γάντια, σε συμβολισμό της φτώχειας των μαύρων. Ο, δεύτερος, Πίτερ Νόρμαν φορούσε κονκάρδα με το Ολυμπιακό Σχέδιο για τα ανθρώπινα δικαιώματα, εκφράζοντας τη δυσφορία του για την τότε πολιτική της χώρας του, για μια... λευκή Αυστραλία. Και για να επανέλθουμε στο ερώτημα: είχαν δικαίωμα να εκφράσουν πολιτική άποψη, ενώ ήταν μέσα στο γήπεδο;

Λυπάμαι, χάσατε

Η σωστή απάντηση ή για την ακρίβεια αυτή που είναι πολιτικώς ορθή είναι "όχι", γιατί όπως θα διαβάσατε παραπάνω η πολιτική δεν χωρά στον αθλητισμό. Η πραγματικότητα είναι λίγο διαφορετική.

*Το πρώτο μποϊκοτάζ σε Αγώνες έγινε το 1908, όταν οι Ιρλανδοί αθλητές απείχαν από τους Ολυμπιακούς του Λονδίνου, γιατί η Βρετανία δεν αναγνώριζε την ανεξαρτησία της χώρας τους.

*Το 1936 διχάστηκε το Ολυμπιακό κίνημα με την απονομή των Αγώνων στην "έδρα" του Γ' Ράιχ, το Βερολίνο. Ο, μαύρος, Τζέσι Όουενς κέρδισε τέσσερα χρυσά μετάλλια.

*Οι Αγώνες του 1940 επρόκειτο να γίνουν στο Τόκιο, αλλά ματαιώθηκαν λόγω Β' Παγκοσμίου Πολέμου, όπως και αυτοί του 1944 που είχαν οριστεί για το Λονδίνο.

*Το 1964 αποβλήθηκε από τους Ολυμπιακούς του Τόκιο η Νότιος Αφρική, λόγω Απαρχάιντ.

*Το 1972, στο Μόναχο, 11 Ισραηλινοί αθλητές "πιάστηκαν" όμηροι από μέλη της παλαιστινιακής οργάνωσης "Μαύρος Σεπτέμβρης" και τελικά, δολοφονήθηκαν στο Ολυμπιακό χωριό. Στους ίδιους αγώνες, οι Αμερικανοί απείχαν από την απονομή μεταλλίων, στο τουρνουά μπάσκετ, διότι διαμαρτυρήθηκαν πως το αποτέλεσμα του ματς με την ΕΣΣΔ (51-50) κρίθηκε από λάθος απόφαση διαιτητή.

*Το 1976, στο Μόντρεαλ, απείχαν 29 χώρες, στην συντριπτική πλειοψηφία αφρικανικές, διαμαρτυρόμενες για την άρνηση της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής να απαγορεύσει τη συμμετοχή της Νέας Ζηλανδίας -διατηρούσε σχέσεις με τη Νότιο Αφρική, που βρισκόταν υπό καθεστώς Απαρχάιντ.

*Το 1980, εν μέσω Ψυχρού Πολέμου, οι ΗΠΑ ηγήθηκαν του μποϊκοτάζ 60 και πλέον χωρών από τους Αγώνες της Μόσχας, λόγω της εισβολής της Σοβιετικής Ένωσης στο Αφγανιστάν το 1979.

*Το 1984 η Σοβιετική Ένωση και άλλες 13 χώρες του σοσιαλιστικού μπλοκ, δεν πήγαν στους Ολυμπιακούς του Λος Άντζελες, υποστηρίζοντας ότι οι Αγώνες αυτοί παραβίαζαν το Ολυμπιακό ιδεώδες και είχαν ως μόνο στόχο το οικονομικό κέρδος.

*Το 2004 ο τζουντόκα Αράς Μιρεσμαϊλί, σημαιοφόρος του Ιράν, αρνήθηκε να διαγωνιστεί με τον Ισραηλινό Έχουντ Βακς (εμφανίστηκε στο ταπί, αλλά... παραπάτησε). Το τελευταίο συνέβη και το 2008, στην κολύμβηση, όπου Ιρανή αρνήθηκε να διαγωνιστεί μαζί με Ισραηλινή.

Από τον Τζόρνταν που αρνείτο να μιλήσει για ό,τι δεν αφορούσε το μπάσκετ στον ΛεΜπρον Τζέιμς που έχει άποψη και την εκφράζει

Η λίστα συνεχίζεται, εν τούτοις έγινε ξεκάθαρο το "παρασύνθημα". Ανέκαθεν η πολιτική επηρέαζε τα αθλητικά δρώμενα, αλλά οι αντιδράσεις από πλευράς αθλητών ήταν κυρίως μεμονωμένες. Κάτι που ίσχυσε για τον επαγγελματικό αθλητισμό. Χαρακτηριστικά, αναφέρουμε τα εξής φαινόμενα:

*Το 1960, αθλητής του μπέιζμπολ, ονόματι Τζέιμς Τίμοθι Γκραντ είχε αλλάξει τους στίχους του ύμνου και εξέλιξε το "O'er the land of the free and the home of the brave!" (η γη των ελεύθερων και το σπίτι των θαρραλέων) σε "this land ain't so free i can't even go to Mississippi" (αυτή η γη δεν είναι τόσο ελεύθερη, δεν μπορώ να πάω έστω στο Μισισίπι). H συνέπεια ήταν να τιμωρήσει η λίγκα τον pitcher των Cleveland Indians με κάποιους αγώνες.

AP Photo/John Gaps III

*Το 1991 καιγόταν το Λος Άντζελες για ημέρες, μετά τη χρήση εκτεταμένης βίας από αστυνομικό σε μαύρο παραβάτη ΚΟΚ. Περίοικος είχε καταγράψει, με κάμερα, το συμβάν και το έδωσε σε τοπικό τηλεοπτικό σταθμό. Ο Κρεγκ Χότζες, τότε παίκτης των Chicago Bulls αποπειράθηκε να πείσει τους Μάικλ Τζόρνταν και Μάτζικ Τζόνσον να μποϊκοτάρουν τον πρώτο τελικό του ΝΒΑ, μεταξύ των Bulls και των Lakers "ώστε να δείξουμε την αλληλεγγύη στη μαύρη κοινότητα και να επισημάνουμε το ρατσισμό και την οικονομική ανισότητα". Ο Τζόρνταν του απάντησε "είσαι τρελός", ο Τζόνσον "είναι ακραία αντίδραση", εκείνος έκανε αυτό που ένιωθε και σύντομα βρέθηκε εκτός ΝΒΑ.

*Τον Μάρτιο του '96,o NBAer Μαχμούντ Αμπντούλ Ραούφ, των Denver Nuggets αρνήθηκε να αναγνωρίσει (όρθιος, με το βλέμμα ψηλά) τη σημαία, διότι όπως εξήγησε ήταν σύμβολο καταπίεσης. Πρόσθεσε ότι οι ΗΠΑ είχαν μακρά ιστορία τυραννίας και ότι δεν μπορεί να είναι όρθιος στην ανάκρουση του ύμνου, γιατί είναι κάτι που έρχεται σε αντίθεση με τα "πιστεύω" του. Σύντομα τέθηκε εκτός.

*Το 2003, η Τόνι Σμιθ Τόμπσον, παίκτρια της ομάδας μπάσκετ του Manhattanville College, γύρισε την πλάτη της στον ύμνο, διαμαρτυρόμενη για την εμπλοκή των ΗΠΑ στον πόλεμο του Ιράκ. Δεκάδες κόσμου μαζεύτηκε έξω από το μικρό γήπεδο του σχολείου, με σημαίες και πλακάτ και χρειάστηκε η επέμβαση της αστυνομίας για να γλιτώσει η τελειόφοιτη, που εν ώρα αγώνα άκουγε για μήνες "είσαι ηλίθια", "είσαι ντροπή" κλπ.

AP Photo/John Bazemore

*Τον Αύγουστο του 2016, ο Κόλιν Κάπερνικ, παίκτης του NFL γονάτισε στην ανάκρουση του ύμνου, για να διαμαρτυρηθεί για την καταπάτηση των δικαιωμάτων (ανθρωπίνων και άλλων) των μειονοτήτων. Θεωρήθηκε συνεχιστής των Μοχάμεντ Άλι και Καρί Αμπντούλ Τζαμπάρ (είχαν κάνει το δικό τους, τεράστιο αγώνα, εκτός όμως, αγωνιστικών χώρων). Εξήγησε ότι "θα συνεχίσω να μη σηκώνομαι στην ανάκρουση του ύμνου, θα συνεχίσω να είμαι στο πλευρό των καταπιεσμένων ανθρώπων. Είναι κάτι που πρέπει να αλλάξει. Όταν λοιπόν, γίνει κάτι σημαντικό και η σημαία εκπροσωπήσει αυτό που υποτίθεται ότι εκπροσωπεί σε αυτή τη χώρα -την ελευθερία, τη δικαιοσύνη, την ισονομία-, τότε θα σηκωθώ", εξήγησε.

Λίγους μήνες αργότερα, έμεινε χωρίς δουλειά και έγινε ξεκάθαρος στόχος του Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος επιτέθηκε πολλάκις, μέσω Twitter, στον αθλητή και τα ιδανικά του. Κάτι που έκανε και για τους NBAers, οι οποίοι πήραν θέση έπειτα από τις δολοφονίες μαύρων, στους δρόμους των ΗΠΑ, έπειτα από εκτεταμένη χρήση βίας των αστυνομικών. Προσωπικότητες όπως ο ΛεΜπρον Τζέιμς, ο Κρις Πολ, ο Καρμέλο Άντονι και ο Ντουέιν Ουέιντ τοποθετήθηκαν δημοσίως, εκφράζονταν την οργή τους "για την εξαφάνιση των ατομικών δικαιωμάτων στις ΗΠΑ", μέσω της καμπάνιας με τίτλο "Black Lives Matter" ("Οι ζωές των μαύρων έχουν αξία").

Τραμπ: "Βγάλτε τον π... γιο από το γήπεδο"

Είναι υπαρκτό το ενδεχόμενο να προέκυψαν και άλλες αντιδράσεις, μέσα στα χρόνια. Και να μην τις διαβάσαμε ποτέ, διότι δεν υπήρχαν social media. Πλέον, η όποια εξέλιξη γίνεται γνωστή στον πλανήτη, σε ένα βλεφάρισμα. Και κάπως έτσι, φτάνουμε στο σήμερα και στη μεγαλύτερη επίθεση που έχει γίνει ποτέ σε πολιτικό πρόσωπο (και δη Πλανητάρχη), στην ιστορία της ανθρωπότητας.

Ο Ντόναλντ Τραμπ δεν είναι ο πρώτος Πρόεδρος των ΗΠΑ που έχει προβεί σε αμφισβητήσιμες αποφάσεις. Το News247.gr είχε γράψει σχετικό άρθρο για Αμερικανούς προέδρους που τα τελευταία 100 χρόνια ενέπλεξαν τη χώρα τους, σε πολεμική διαμάχη.

Ένα παράδειγμα είναι η "Διαρκής Ελευθερία". Κωδική ονομασία που δόθηκε, επί προεδρίας Τζορτζ Ουόκερ Μπους, η υπό αμερικανική καθοδήγηση εισβολή στο Αφγανιστάν, στον απόηχο των επιθέσεων της 11ης Σεπτεμβρίου, στις 7 Οκτωβρίου του 2001.

Θα σκέφτεστε "γιατί δεν υπήρχαν τότε τέτοιου είδους αντιδράσεις;". Η απάντηση μάλλον έχει κάνει με την τακτική των αθλητών, να μη σχολιάζουν οτιδήποτε δεν αφορούσε τη δουλειά τους (με τις χορηγούς εταιρίες να τους ωθούν προς αυτήν την κατεύθυνση), αλλά και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Συν κάτι ακόμα: ο Τραμπ είναι αυτός που προκάλεσε έντονες συζητήσεις, για ζητήματα που αφορούν φυλές και τα κοινωνικά. Και ήταν τόσο έντονες που οι αθλητές ένιωσαν πως δεν μπορούν πια να απέχουν, πολλώ δε μετά την... προτροπή του Πλανητάρχη να απολύονται από το NFL οι αθλητές που δεν σέβονται τον εθνικό ύμνο. "Βγάλτε τους π... γιους από το γήπεδο", ήταν η χαρακτηριστική ατάκα που χρησιμοποίησε, σε ομιλία του στην Αλαμπάμα.

Για την ακρίβεια, έγραψε στο Twitter "το να παίζεις σε μια αθλητική λίγκα είναι προνόμιο και οι παίκτες δεν πρέπει να έχουν το δικαίωμα να δείχνουν ασέβεια στην αμερικανική σημαία. Αν κάποιος αθλητής θέλει να μπορεί να βγάζει δισεκατομμύρια στο NFL ή σε άλλες λίγκες δεν πρέπει να μπορεί να είναι ασεβής. Αν το κάνει, πρέπει να απολύεται".

Ο πρόεδρος είναι διαιρετικός

Ο Ρότζερ Γκούντελ, κομισάριος της λίγκας του football, "βιομηχανία" που αξίζει 2.5 δισεκατομμύρια δολάρια και οι δισεκατομμυριούχοι ιδιοκτήτες 14 οργανισμών χαρακτήρισαν "διαιρετικό". Ο Γκούντελ πρόσθεσε πως "το NFL και οι παίκτες μας είναι στην καλύτερη στιγμή τους όταν βοηθούμε στη δημιουργία αίσθησης ενότητας στη χώρα μας και την κουλτούρα μας. Δεν υπάρχει καλύτερο παράδειγμα από την αντίδραση των οργανισμών και των παικτών μας, σε τραγικές φυσικές καταστροφές που είχαμε τον τελευταίο μήνα. Τα διασπαστικά σχόλια δείχνουν έλλειψη σεβασμού στο NFL και αποτυχία στην κατανόηση της τεράστιας δυναμικής που έχουν να βοηθούν οι οργανισμοί και οι παίκτες μας, στις κοινότητες". Λίγες ώρες μετά έγινε αυτό.

 

AP Photo/Jeffrey T. Barnes

Σε ματς των πρωταθλητών New England Patriots με τους Pittsburgh Steelers, οι μεν γονάτισαν στην ανάκρουση του ύμνου (μεταξύ τους ήταν ο Τομ Μπρέιντι, γνωστός για τη φιλία του με τον Τραμπ ο οποίος είχε αρνηθεί να πάει στο Λευκό Οίκο, ως πρωταθλητής του 2015, επί Ομπάμα "για οικογενειακούς λόγους"), οι δε έμειναν στα αποδυτήρια έως ότου ολοκληρωθεί.

Εναντίον των πρακτικών του Πλανητάρχη και το ΝΒΑ

Ενώ λοιπόν, ήταν σε εξέλιξη η διαμαρτυρία αθλητών και οργανισμών του NFL για την παράλογη απαίτηση που εξέφρασε ο Τραμπ, ο τελευταίος αποφάσισε να "ανοίξει" μια ακόμα διαμάχη. Με το ΝΒΑ, την τρίτη πλουσιότερη λίγκα στον πλανήτη. Ενημέρωσε μέσω του Twitter ότι "το να πηγαίνεις στο Λευκό Οίκο θεωρείται μια μεγάλη τιμή για κάθε πρωταθλήτρια ομάδα. Ο Στέφεν Κάρι είναι διστακτικός, οπότε η πρόσκληση αποσύρεται". Ο ηγέτης των πρωταθλητών του ΝΒΑ, Golden State Warriors έχει εκφραστεί πολλάκις εναντίον αποφάσεων του Τραμπ (για το τείχος στο Μεξικό, για τα δικαιώματα των διεμφυλικών, για το μεταναστευτικό, για την αποπομπή πολιτών συγκεκριμένων χωρών κλπ). Ο Κάρι απάντησε "δεν συμπεριφέρονται έτσι οι ηγέτες". Ήταν ο πιο ψύχραιμος εξ όσων κατέθεσαν άποψη. Και ήταν πολλοί. Ο Κόμπε Μπράιαντ έγραψε "ένας Πρόεδρος του οποίου το όνομα, από μόνο του, δημιουργεί διχασμό και θυμό. Του οποίου τα λόγια προκαλούν διαφωνίες και μίσος δεν μπορεί "να κάνει ξανά την Αμερική μεγάλη". Ο ΛεΜπρον Τζέιμς ανάρτησε ολόκληρο video στους λογαριασμούς του, στα social media για να πει ότι ο αθλητισμός ένωνε τους ανθρώπους και τώρα χρησιμοποιείται από αυτόν τον άνθρωπο, για να μας διχάσει.



Ακολούθησε επίσημη τοποθέτηση του κομισάριου του ΝΒΑ, Άνταμ Σίλβερ, ο οποίος τάχθηκε υπέρ των παικτών και δήλωσε υπερήφανος "για τον ενεργό ρόλο που παίζουν οι παίκτες μας στις κοινότητες τους και για το ότι εκφράζουν άποψη, σε σημαντικά ζητήματα".

Εξυπακούεται πως το τέλος αυτής της ιστορίας δεν θα "γραφτεί" κάπου εδώ κοντά, καθώς ο Τραμπ ξεκίνησε πολιτισμικό "πόλεμο" εναντίον των αμερικανικών σπορ, που έχουν τεράστια δυναμική ούτως ή άλλως. Σκεφτείτε τι θα γίνει τώρα που οι αθλητές αποφάσισαν να καταθέτουν και την άποψη τους.

(Κεντρική Φωτογραφία: AP Photo/Brynn Anderson, File)

 

ADVERTISING

SHARE:

ΟΙ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΕΡΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ΑΠΟ ΤΟ ΝΕWS 24/7 ΣΤΟ EMAIL ΣΟΥ

NEWSLETTER
Best of Network