"Απεργία μέχρι τη σύνταξη"

En grève générale jusqu’à la retraite-” Απεργία μέχρι τη σύνταξη” είναι το σύνθημα που κυριαρχεί τις τελευταίες μέρες στη Γαλλία.

Ο Νικολά Σαρκοζί ούτε που το φανταζόταν  πέρσι τέτοιο καιρό ότι θα γινόταν κάτι τέτοιο δηλώνοντας σαρκαστικά "Εάν τα συνδικάτα κηρύξουν απεργία, κανείς δεν θα το καταλάβει!". Εκ πρώτης όψεως είχε δίκιο ο "Σαρκοζισμός" έχει καταφέρει να καταστρέψει τα πάντα στο πέρασμά του.

Οι Σοσιαλιστές, το αντίπαλο δέος, είναι διχοτομημένοι και  χωρίς ταυτότητα καθώς ο εμφύλιος μεταξύ Μαρτίν Ομπρι, Φρανσουά Ολάντ και Σεγκολέν Ρουαγιάλ έχει δημιουργήσει ένα κόμμα που ακόμα ψάχνεται. Οι κεντροδεξιοί τύπου Μπαίρου είναι πολύ λίγοι και οι αριστεροί πλέον έχουν γίνει γραφικοί και δεν τους υπολογίζει κανένας.

Γνωρίζοντας ο Σαρκοζί το πολιτικό σκηνικό αλλά και την μικρή συμμετοχή των εργαζομένων στις ενώσεις τους, καθώς και στη Γαλλία ο κόσμος αντιμετωπίζει με σκεπτικισμό τους ηγέτες των συνδικαλιστικών οργανώσεων, θεώρησε ότι θα πέρναγε την ασφαλιστική μεταρρύθμιση εν μια νυκτί  και χωρίς να ανοίξει ρουθούνι.

Όμως ο κύβος ερρίφθη και οι ημέρες του 1995 όπου πρωθυπουργός ήταν ο καταδικασθείς από την δικαιοσύνη και φερέφωνο του τότε προέδρου Ζακ Σιράκ, Αλάιν Ζίπε, ξαναζούν. Τότε όπως και σήμερα ο κόσμος αυθόρμητα βγήκε στους δρόμους.

Όσοι δεν γνωρίζουν τη Γαλλική νοοτροπία θα απορούν πως από τη μία στιγμή στην άλλη ο κόσμος βγήκε στους δρόμους. Η απάντηση είναι απλή και είναι βαθιά ριζωμένη στην κουλτούρα αυτού του λαού. Οι φοιτητές...

Όσο η κυβέρνηση Φιγίον έβλεπε στους δρόμους εργάτες και εργαζομένους δεν ανησυχούσε τόσο πολύ. Όταν πήραν τη σκυτάλη οι φοιτητές και οι μαθητές  για συμπαράσταση στους εργαζομένους "Γιατί εμείς θα φτάσουμε κάποτε στη σύνταξη" όπως δηλώνουν, τότε όλοι ανησύχησαν καθώς  τα φοβικά σύνδρομα του Γκολισμού του Μαΐου του 68 επανήλθαν στην δεξιά κυβέρνηση του Σαρκοζι.

Έτσι οι χλιαροί συνδικαλιστές γραφειοκρατίας  -αν και ήθελαν να είναι πιο μετριοπαθείς- αναγκάστηκαν από τη βάση τους να την ακολουθήσουν. Αυτή τη στιγμή οι αποφάσεις λαμβάνονται απευθείας από τις γενικές συνελεύσεις.

Είτε περάσει είτε όχι το νομοσχέδιο στη Γαλλία ( αν περάσει εικάζω ότι δεν θα εφαρμοστεί) η συζήτηση για μια προοδευτική και δημοκρατική διέξοδος από την οικονομική κρίση (των ελλειμμάτων) στην Ευρώπη είναι σήμερα πολύ έντονη .

Η Γαλλία έκανε την αρχή...