Επικοινωνιακό καρότο αληθινό μαστίγιο

Ξεκίνησε με προσδοκίες η νέα κυβέρνηση, με τα ΜΜΕ μεγαλύτερης απήχησης στην κοινή γνώμη στο πλευρό της, αλλά και με την λαχτάρα των πολιτών μετά από την καταστροφική περίοδο Καραμανλή, να βρεθεί μια ηγεσία που θα σταματήσει τον κατήφορο της χώρας.

Μετά από δύο εβδομάδες πανηγυρισμών για τα φρέσκα πρόσωπα, τις βόλτες με τους αρχιτέκτονες στις ολυμπιακές εγκαταστάσεις, τα οχήματα τα φθηνά και τα υβριδικά και τις προσλήψεις μέσω ίντερνετ, ήρθε η ώρα της ανώμαλης προσγείωσης.

Στην οικονομία δυστυχώς οι κουτόφραγκοι ξύπνησαν και οι σφαλιάρες πέφτουν βροχή. Δεν δέχονται τα παλιόπαιδα των Βρυξελλών να τους λέμε το ίδιο ψέμα κάθε φορά. Ντροπή τους!

Δεν είναι βέβαια δίκαιο να κατηγορήσουμε αποκλειστικά τη σημερινή κυβέρνηση για τα χάλια της οικονομίας, που είναι επίτευγμα χρόνων του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας, αλλά τα χάλια αυτά ήταν γνωστά και στην προεκλογική περίοδο, όταν ο κ. Παπανδρέου και τα στελέχη του έλεγαν "τα λεφτά υπάρχουν". Επομένως, αφού ζητήσω συγγνώμη από τα πάσης φύσεως παπαγαλάκια της "νέας εποχής", θα πρέπει να σημειώσω ότι έχουμε να κάνουμε με εξαπάτηση του ελληνικού λαού.

Η κυβέρνηση κινείται πολύ καλά ως προς τις εντυπώσεις, αλλά στην ουσία το χάνει το παιχνίδι. Καταργεί σωστά το όργιο κομματικών προσλήψεων με τα Stage, αλλά δεν έχει προνοήσει για το τι θα γίνει με τους χιλιάδες ομήρους-συμβασιούχους που θα μείνουν στον δρόμο. "Θα αποφασιστεί η τύχη τους μετά από διαβουλεύσεις". Διαβουλεύσεις; Τώρα; Δεν θα έπρεπε να υπάρχει ένα σχέδιο για το τι θα γίνει; Θα έπρεπε, αλλά τα χάλια της οικονομίας δεν επιτρέπουν εναλλακτικές λύσεις. Τους πετάμε στον δρόμο, παίζουμε το θέμα ως "μαχαίρι στις κομματικές προσλήψεις" και τέλος.

Στο θέμα της διαφάνειας, βεβαίως οι πρώτες κινήσεις με τη στελέχωση των υπουργείων είναι θετικές, αλλά ήδη ακούγονται ψίθυροι για τις "ασφυκτικές πιέσεις" που δέχονται υπουργοί, οι οποίοι σύμφωνα με δημοσιεύματα, μέχρι στιγμής, "αντιστέκονται"(συγκινητικό).

Πόσο θα αντιστέκονται; Μέχρι να ξεχαστεί το θέμα και ένα όμορφο πρωί σε μερικούς μήνες από τώρα θα πληροφορηθούμε για τις προσλήψεις του τάδε υπουργού από το παράθυρο. Η παράσταση "σεμνά και ταπεινά" με άλλους συντελεστές και διαφορετικό σκηνοθέτη. Την έχουμε ξαναδεί.

Προσαγωγή-ντροπή

Τα επικοινωνιακά τρικ της κυβέρνησης όμως δέχθηκαν το βράδυ της Τετάρτης ένα ισχυρό πλήγμα.

Το πολύ σημαντικό θέμα της ασφάλειας και της αστυνόμευσης, είναι γνωστό ότι απασχολεί την πλειοψηφία του ελληνικού λαού. Ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη Μιχάλης Χρυσοχοΐδης ξεκίνησε δυναμικά, αλλά και με αντιφάσεις. Από τη μια "αστυνομικός δεν θα ακουμπά πολίτη" και από την άλλη άγριο ξύλο στη συγκέντρωση έξω από το υπουργείο Εργασίας, όπου η κατάσταση ξέφυγε.

Από τη μια εφαρμογή του νόμου για την κουκούλα, που είναι γεγονός ότι είχε ρητά καταγγείλει το ΠΑΣΟΚ όταν ήταν στην αντιπολίτευση, από την άλλη εξαγγελία πρόσληψης μεταναστών, ψυχολόγων και κοινωνιολόγων στην αστυνομία.

Υπόσχεση για αντιμετώπιση των βάνδαλων και των κουκουλοφόρων από τη μια, μετατροπή των Εξαρχείων σε εμπόλεμη ζώνη από την άλλη με προσαγωγή οποιουδήποτε τύχει να βρεθεί σε λάθος μέρος τη λάθος στιγμή.

Και φτάνουμε στα χθεσινά. Είχαμε επίθεση αγνώστων σε πεζή περιπολία αστυνομικών. Οι άγνωστοι όπως συμβαίνει χρόνια τώρα δεν βρέθηκαν και πιθανότατα οι κουκουλοφόροι αυτής της χώρας έχουν βρει πατέντα και τσουφ εξαφανίζονται μυστηριωδώς. Είναι άπιαστοι με λίγα λόγια. Μεγάλο μυστήριο.

Οι αστυνομικοί έχοντας λάβει και εμπεδώσει τα μηνύματα σκλήρυνσης της στάσης τους από την ηγεσία του υπουργείου, αλλά σεβόμενοι την παράδοση να μην πιάνουν γνωστούς-αγνώστους, αλλά όποιον βρουν εύκαιρο, εισέβαλαν σε εκδήλωση βιβλίου με αποτέλεσμα να προσαχθεί, μεταξύ άλλων, και ο συγγραφέας και αγωνιστής του Πολυτεχνείου κ. Δ. Παπαχρήστος.

Όχι ότι είναι και μεγάλη έκπληξη, άλλωστε επί σοσιαλιστικής κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ, έχουν στο παρελθόν φάει άγριο ξύλο και συνταξιούχοι, επειδή τόλμησαν να διαδηλώσουν(η πληροφορία ότι γιαγάδες-χούλιγκαν έσπαγαν βιτρίνες ελέγχεται ως ανακριβής).

Αν τα υβριδικά αυτοκίνητα των αξιωματούχων,  η χρήση του διαδικτύου για τη διαφάνεια στις προσλήψεις και το casual ντύσιμο της Μπιρμπιλή συνθέτουν τον επικοινωνιακό καθρέφτη των πρώτων ημερών του ΠΑΣΟΚ, η προσαγωγή αγωνιστή του Πολυτεχνείου χωρίς λόγο, σε περίοδο Δημοκρατίας, έκανε αυτόν τον καθρέφτη κομμάτια.