Τετάρτη, 29 Ιουλίου 2015
 
 
 
 

Μην τα χάσετε

Βίντεο: Ξυρίστηκε για πρώτη φορά μετά από 14 χρόνια. Δεν τον γνώρισε ούτε ο πατέρας του

 

Βίντεο σοκ: Η οργή του ταύρου. Ο ταυρομάχος του γύρισε την πλάτη και τον κάρφωσε στον λαιμό

 

Στον εισαγγελέα, υποβασταζόμενη η 38χρονη συζυγοκτόνος από την Κοιλάδα

 

Αποφυλακίστηκε ο Βασίλης Παπαγεωργόπουλος

 

Αναλυτικός οδηγός: Αναλήψεις μετρητών και χρήση καρτών στο εξωτερικό, πρόσβαση στις θυρίδες και νέοι λογαριασμοί

 

Quizdom: Επιχείρησαν να πουλήσουν πακέτο φωτογραφιών προφίλ χρηστών

 

Μηχανή του Χρόνου: Ένα από τα άλυτα αινίγματα της ιστορίας. Η εμφάνιση και ο θάνατος του Κασπάρ Χάουζερ

 

Στη φάκα της ΕΛ.ΑΣ. εγκληματικές οργανώσεις που διακινούσαν όπλα και πυρομαχικά σε όλο τον κόσμο

 

Τραγικός θάνατος στη Κίνα: Μητέρα έσωσε τον γιο της πριν την 'καταπιούν' κυλιόμενες σκάλες

 

Χρηματιστήριο: "Πράσινο" από την ΕΚΤ για την επαναλειτουργία του

 

Βαρουφάκης αλά Σαίξπηρ σε FT: Υπάρχει κάτι σάπιο στο βασίλειο του ευρώ

 

Ιερόδουλη δέχθηκε επίθεση από μανιακό δολοφόνo και τον σκότωσε με το ίδιο του το όπλο

 

Η διαπραγμάτευση με τους θεσμούς άρχισε. Στο Γενικό Λογιστήριο του Κράτους τα τεχνικά κλιμάκια

 

 

 

Ταράτσες, η "πέμπτη όψη" της Αθήνας

 
 
 
Διαβάστε ένα άρθρο (συμμετοχή στις "Γνώμες" του NEWS 247) για την ονειρεμένη και την πραγματική εικόνα της Αθήνας, το "νεκροταφείο κεραιών, ηλιακών θερμοσιφώνων" και άλλων ενεργών ή μη εγκαταστάσεων
 

Όλοι έχουμε ενθουσιαστεί με την προοπτική μιας πόλης γεμάτης φυτεμένα δώματα στα οποία θα περιφερόμαστε σαν αιθέριες υπάρξεις πίνοντας κοκτέιλ όσο περιμένουμε να ανατείλει το φεγγάρι πάνω από την Ακρόπολη. Και πράγματι υπάρχουν τέτοιες ονειρεμένες ταράτσες που εμφανίζονται μεν στα περιοδικά αλλά όχι αν ρίξουμε μια ματιά έξω από κάποιο ψηλό μπαλκόνι και πάντως όχι αν παρατηρήσουμε την περιβόητη «πέμπτη όψη» της Αθηνας από το Google earth...

...Όχι. Αυτό που βλέπουμε είναι ένα νεκροταφείο κεραιών, ηλιακών θερμοσιφώνων και άλλων μηχανολογικών εγκαταστάσεων, ενεργών η σε αχρηστία, που έχουν τοποθετηθεί εκεί – σχεδόν ανεξεραίτως χωρίς σχέδιο και χωρίς έγκριση από το συμβούλιο της πολυκατοικίας. Η ταράτσα της τυπικής πολυκατοικίας δεν έχει καμμία σχέση με το ειδυλλιακό πάρτυ που ονειρευόμαστε, είναι μάλλον το πάρτυ του κάθε ηλεκτρολόγου η υδραυλικού που αυτομάτως θεωρεί ότι κοινόχρηστο = σκουπιδαριό = τοποθετώ όπου με βολεύει. Και να έλεγε κανείς ότι κατοικούμε μια επίπεδη πόλη με ισουψή κτίρια όπου ο μόνος μάρτυρας αυτής της τρομερής έλλειψης σεβασμού του ίδιου μας του χώρου είναι πράγματι το Google earth, να πούμε εντάξει, ας υπάρχει λοιπόν σε κάθε πολυκατοικία και ένας χώρος τον οποίο δικαιούμαστε να κακοποιούμε και να κρύβουμε εκεί τον κακό μας εαυτό. Δεν ζούμε όμως σε αυτή την επίπεδη πόλη, και ο κακός μας εαυτός δεν κρύβεται – είναι πρώτη μόστρα. Ζούμε σε μια πόλη όπου τα «άπλυτα» της κάθε πολυκατοικίας είναι η θέα του παραδιπλανού μπαλκονιού: Το πρώτο πλάνο για την ανατολή του φεγγαριού. Και το οφείλουμε, αν όχι στον εαυτό μας που σίγουρα δικαιούται μια όμορφη λειτουργική, και δροσερή ταράτσα – είτε κοινόχρηστη είτε ιδιωτική – τουλάχιστον στον γείτονα μας και στην εικόνα της πόλης μας.

Εναλλακτικά κάποιοι φαντάζονται μια παραγωγική και λειτουργική ταράτσα, στρωμένη με φωτοβολταικά και περιστοιχισμένη με διάφορες μηχανολογικές εγκαταστάσεις που λειτουργούν ως ο εγκέφαλος που ρυθμίζει την ροή της ενέργειας ολοκλήρου του κτηρίου. Ένα τέλεια σχεδιασμένο μικρό εργοστάσιο που παράγει που το ζηλεύουν όλοι οι γείτονες. Ούτε αυτό παρατηρείται όμως στην πόλη μας. Ακόμα και οι ελάχιστες νέες κατασκευές ή εκ βάθρων ανακαινίσεις που χρησιμοποιούν την ταράτσα σαν χώρο ηλεκτρομηχανολογικών εγκαταστάσεων, είναι κάθε άλλο παρά ζηλευτές. Μία από τις ελάχιστες σχεδιασμένες «πεμπτες όψεις» στην Αθήνα είναι αυτή του νέου Μουσείου της Ακρόπολης, επειδή φαίνεται από την Ακρόπολη. Αλλά βέβαια δεν είναι ούτε η μοναδική που φαίνεται από την Ακρόπολη, και σίγουρα όχι η μοναδική που φαίνεται γενικότερα.

Ο Νέος ΓΟΚ (κοινώς ΝΟΚ) -ο οποίος μάλιστα τελικά δεν έχω καταλάβει θα εφαρμοστεί η γιοκ?- δίνει κίνητρα για φυτεμένα δώματα. Τα φυτεμένα δώματα πού όμως? Σε νέες κατασκευές σε οικόπεδα στις παρυφές των πρώην παρυφών της πόλης? Σε εκ βάθρων ανακαινίσεις κτιρίων που ανήκουν σε τουλάχιστον 10 ιδιοκτήτες? Πώς θα αλλάξει η πέμπτη όψη της Αθήνας? Πώς θα αλλάξουν όλες αυτές οι ταράτσες των πολυκατοικιών που εκτείνονται από το κέντρο μέχρι τις σημερινές παρυφές της πόλης? Στις περισσότερες από αυτές (ειδικότερα στις κατασκευές του 30 μέχρι και του 70) οι ταράτσες είναι κοινόχρηστες και δυστυχώς αυτό στην χώρα μας το κοινόχρηστο είναι ισοδύναμο με το ορφανό – κανέναν δεν τον νοιάζει σε τι κατάσταση βρίσκεται. Η θα πρέπει να αλλάξει η νοοτροπία μας και να καταλάβουμε ότι κοινόχρηστο είναι κάτι που μας αφορά όλους και καθορίζει την ποιότητα της ζωής μας, η θα πρέπει οι θεσμοί να βρουν έναν τρόπο οι ταράτσες να αποκτήσουν υπεύθυνους κηδεμόνες.

Στο εν τω μεταξύ, προτείνω να πάτε μια βόλτα ένα σούρουπο στην ταράτσα σας να διαπιστώσετε τα απόκρυφα του κτιρίου το οποίο κατοικείτε. Παρτε και ένα κοκτέιλ μαζί σας γιατί μπορεί να συναντήσατε το φεγγάρι.

* Η Αλεξάνδρα Στράτου είναι αρχιτέκτονας και industrial designer. Ζει και εργάζεται στην Αθήνα ως ιδρυτικό μέλος του γραφείου askarchitects.

 

SHARE:

ΟΙ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΕΡΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ΑΠΟ ΤΟ ΝΕWS 247 ΣΤΟ EMAIL ΣΟΥ

NEWSLETTER
comments powered by Disqus