Μην τα χάσετε

 

 

Η ψυχιατρική τα χρόνια της κρίσης

 
 
Ο Καθηγητής Ψυχιατρικής Δημήτρης Πλουμπίδης γράφει για τον αυξανόμενο αριθμό των ανασφάλιστων και για τα προβλήματα κάλυψης της θεραπείας τους
 

Του Δημήτρη Πλουμπίδη

Η ψυχιατρική στην Ελλάδα επιχειρεί εδώ και μια τριακονταετία την έξοδο της από τα ψυχιατρικά νοσοκομεία , γενικότερα από την κλειστή νοσηλεία, ως κύρια απάντηση στη νόσο και την ανάπτυξη μονάδων ψυχιατρικής φροντίδας και πρόληψης μέσα στον κοινωνικό ιστό.

 

Μονάδες πυκνότερες στις μεγάλες πόλεις, στα περιφερειακά κέντρα, αλλά και κινητές μονάδες στις δυσπρόσιτες περιοχές. Αυτή η προσπάθεια παρουσιάζει ακόμα μεγάλα κενά, που είχαν ήδη επισημανθεί από το 2007-08, πριν την έναρξη της κρίσης. Δόθηκε προτεραιότητα στην αποασυλοποιήση, την συρρίκνωση των ψυχιατρικών νοσοκομείων χωρίς παράλληλη λειτουργία μονάδων μέσα στη κοινότητα, ενώ η χρηματοδότηση, τότε, στηρίχτηκε σε σημαντικό βαθμό σε Ευρωπαϊκά προγράμματα, με περιορισμένη διάρκεια και στη συνέχεα αδυναμία ανάληψης του κόστους από τον κρατικό προϋπολογισμό. Αυτό είχε δυσμενείς συνέπειες στο ανθρώπινο δυναμικό των μονάδων, δηλαδή το κεντρικό εργαλείο για μια καλύτερη ψυχιατρική φροντίδα. Από το 2016 η χρηματοδότηση έχει αναληφθεί εξ’ ολοκλήρου από τον κρατικό προϋπολογισμό, με όλους τους μνημονιακούς περιορισμούς που μειώνουν δραματικά τις δυνατότητες προσλήψεων και αντικατάστασης όσων αποχωρούν, αλλά κυρίως ίδρυσης νέων μονάδων. Μεγάλο ενδιαφέρον για την φροντίδα των ασθενών παρουσιάζει η προβλεπόμενη συνεργασία των μονάδων ψυχικής υγείας με την Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας, που θεσμοθετήθηκε πρόσφατα. Η κρίση αποδιοργάνωσε επίσης την παρακολούθηση από ιδιώτες ψυχίατρους και ψυχολόγους με αποτέλεσμα την μεγάλη αύξηση όσων προσέρχονται σε δημόσιες υπηρεσίες.

Τα πρώτα χρόνια της κρίσης , 2010-13, ήταν ιδιαίτερα δύσκολα, με αυξανόμενο τον αριθμό των ανασφάλιστων και των προβλημάτων κάλυψης της θεραπείας τους. Η κατάθλιψη και το άγχος σημείωσαν μεγάλη άνοδο, οι απόπειρες αυτοκτονίας αυξήθηκαν, ενώ τα οικονομικά προβλήματα των οικογενειών λειτούργησαν επιβαρυντικά για τους ασθενείς με μεγάλα ψυχοπαθολογικά προβλήματα που είχαμε καταφέρει να εντάξουμε στη κοινωνία, χάρη στην προσφερόμενη υποστήριξη και τα επιδόματα αναπηρίας. Από το 2016 όλοι οι ανασφάλιστοι διαθέτουν ιατρο-φαρμακευτική κάλυψη , προσφέροντας μια σταθερή βάση φροντίδας , οι δυνατότητες όμως ανανέωσης του προσωπικού και ίδρυσης νέων μονάδων μένουν περιορισμένες από την στενότητα των προϋπολογισμών. Μαθαίνουμε με αργά βήματα να φροντίζουμε και τους ασθενείς μετανάστες και πρόσφυγες. Ότι καλύτερο έχουμε πετύχει είναι αυτές οι μονάδες θεραπείας και πρόληψης μέσα στην κοινότητα και καλούμαστε να τις υπερασπίσουμε με σθένος και ευρηματικότητα.

(Πηγή: Έθνος, φωτoγραφία: Sooc)

* Ο Δημήτρης Πλουμπίδης είναι Καθηγητής Ψυχιατρικής

 

ADVERTISING

SHARE:

ΟΙ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΕΡΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ΑΠΟ ΤΟ ΝΕWS 24/7 ΣΤΟ EMAIL ΣΟΥ

NEWSLETTER