Μην τα χάσετε

 

 

Τα κόμματα μαλώνουν ενώ ο κόσμος αλλάζει

 
 
Κακά τα ψέματα. Το πρόβλημα στην Ελλάδα δεν δημιουργήθηκε από τον ΣΥΡΙΖΑ
 

Η γκροτέσκο εικόνα που παρουσίασε η πολιτική και οικονομική ελίτ για μια επένδυση, όσο μεγάλη κι αν είναι, θέμα που σε μια οποιαδήποτε χώρα δεν θα απασχολούσε τα κόμματα και σε καμία περίπτωση δεν θα ελάμβανε πολιτικές διαστάσεις, είναι εικόνα που θα έπρεπε να μας προβληματίσει. Κανονικά, θα έπρεπε να μας ανησυχεί. Όχι γιατί η "κακή" κυβέρνηση δεν θέλει την επένδυση, άρα θα κάνουμε υπομονή ώστε να έρθει η "καλή" για να την προχωρήσει, αλλά γιατί πάνω απ' τη χώρα πλανάται μια νοσηρή αντίληψη για την επιχειρηματικότητα που επί ημερών ΣΥΡΙΖΑ έγινε επιδημική νόσος. Δεν αναφέρομαι μόνο στο Ελληνικό, ή στις Σκουριές, αλλά σε μια σειρά επιχειρηματικών προσπαθειών που είτε αναβάλλονται, είτε αναστέλλονται γιατί το κράτος δεν λειτουργεί. Ούτε προσχηματικά, όπως τα προηγούμενα χρόνια, όταν υπολειτουργούσε προκειμένου να τακτοποιεί εκκρεμότητες συγκεκριμένων οικονομικών και πολιτικών συμφερόντων.

 

Κακά τα ψέματα. Το πρόβλημα στην Ελλάδα δεν δημιουργήθηκε από τον ΣΥΡΙΖΑ. Προφανώς το επιδείνωσε η ιδεοληψία και η απειρία των στελεχών του που ανέλαβαν κυβερνητικές θέσεις. Αλλά δεν ευθύνεται ο ΣΥΡΙΖΑ για το παρασιτικό κράτος. Δεν ευθύνεται ο Τσακαλώτος γιατί στην Ελλάδα δεν λειτουργεί ο καπιταλισμός και κάνουν κουμάντο δέκα οικογένειες. Ούτε βέβαια ευθύνεται ο Τσίπρας γιατί ο πλούτος δεν διαχέεται στη κοινωνία και παραμένει στα χέρια των γνωστών "ευεργετών". Προφανώς η πρώτη φορά Αριστερά βρήκε το κράτος μισοπεθαμένο και το αποτελείωσε. Περί αυτού πρόκειται και ας με συγχωρέσουν οι φίλοι μου και ομοϊδεάτες φιλελεύθεροι, εντός ή εκτός εισαγωγικών.

Το θέμα, όμως, δεν είναι τι έγινε και ποιοι το έκαναν, αλλά τι μπορεί να γίνει και ποιοι έχουν τη δύναμη και τη διάθεση να το κάνουν. Στη φάση που βρίσκεται η χώρα, κυριαρχεί το ρηχό και το χυδαίο, ενώ το πολιτικό σύστημα έχει μετακινηθεί από την ακινητοποίηση στην τελεία παραλυσία. Τα κόμματα δεν εκφράζουν ιδέες και δεν παράγουν πολιτική, ενώ η δομολειτουργία τους έχει ξεπερασθεί, όπως και η χρησιμότητα τους. Το "θέαμα" που προσφέρουν είναι αντίστοιχο των τραγελαφικών καταστάσεων που εκτυλίσσονται καθημερινά στη σχέση του κράτους με τον πολίτη, στις σχέσεις των υπηρεσιών του κράτους με τον επιχειρηματία. Καμία ανταποδοτικότητα έναντι των υπέρογκων φόρων που εισπράττονται προκειμένου οι παρεχόμενες υπηρεσίες να είναι αντίστοιχες των ποσών που καταβάλλονται από τους φορολογούμενους. Κι αυτό δεν αφορά τις υπηρεσίες που προσφέρει το κράτος στους χρηματοδότες- πολίτες, αλλά και τις υπηρεσίες που προσφέρουν τα κόμματα στους ψηφοφόρους. Έχουμε ουσιαστικά χρεοκοπημένα κόμματα που χρεοκοπούν τη χώρα. Και η λύση δεν είναι να "φύγουν οι ψεύτες", ή να έρθουν αυτοί που θα κάνουν το κράτος να λειτουργήσει ως επιχείρηση, αλλά να τους υποχρεώσουμε να σκεφθούν διαφορετικά.

Τι κατάφερε η χώρα με την πόλωση και τις συνεχείς αντιπαραθέσεις; Απολύτως τίποτα. Από τότε που ξεκίνησε η κρίση και η χώρα μπήκε στον φαύλο κύκλο των μνημονίων, πόσο βελτιώθηκε η ζωή των Ελλήνων με την τακτική των κομμάτων να ερίζουν για το ποιο ξέρει καλύτερα να αποσβέσει το κοινωνικό κόστος; Μήπως οι μισθοί και οι συντάξεις επανήλθαν σε αξιοπρεπή επίπεδα; Μήπως μειώθηκαν οι φόροι, ή μήπως αυτοί που θα έσκιζαν τα μνημόνια έθιξαν τα συμφέροντα των δέκα οικογενειών; Τίποτα απ' όλα, γιατί πολύ απλά η πόλωση και ο φανατισμός δεν λύνουν προβλήματα. Πολλώ δε μάλλον, η τυφλή σύγκρουση των κομμάτων, δεν βοηθάει στη θεραπεία του νοσηρού κλίματος από την οποία πάσχει η χώρα.

Τα προβλήματα λύνονται με συνεχείς συμβιβασμούς μεταξύ των κομμάτων. Γι αυτό και οι πολίτες πρέπει να υποχρεώσουν το πολιτικό σύστημα να σκεφθεί διαφορετικά. Να σκεφθούν πρώτα οι ίδιοι οι πολίτες ότι με υπερβολές και διχαστικές λογικές δεν προχωράει μπροστά μια χώρα, ακόμα και όταν στα σπλάχνα της κρύβει αμύθητους αρχαιολογικούς θησαυρούς. Δεν χρειάζεται να σταματήσουν οι επενδύσεις, αλλά χρειάζεται να επενδυθούν χρήματα στην έρευνα ώστε η χώρα να καταστεί πιο παραγωγική μακροπρόθεσμα. Δεν χρειάζεται να παραιτηθούμε από τη λογική και την ευαισθησία  προκειμένου να απολαύσουμε σημαντική οικονομική ανάπτυξη. Χρειάζεται όμως συναίνεση προκειμένου να αντιληφθεί η κοινωνία ότι είναι σε βάρος της να τελματώνουν οι επενδύσεις υπό το πρόσχημα των αρχαιοτήτων και του περιβάλλοντος. Το ένα δεν αναιρεί το άλλο, εφόσον υπάρχει κοινός στόχος, που δεν μπορεί να είναι άλλος από το κοινωνικό όφελος. Και όταν υπάρχει κοινωνικό όφελος θα υπάρξει και οικονομικό. Αυτό οφείλει να γίνει κατανοητό πρωτίστως από τα κόμματα ώστε εν συνεχεία να γίνει αποδεκτό και από τους πολίτες.

Στην προκειμένη περίπτωση η κυβέρνηση και η αξιωματική αντιπολίτευση χρειάζεται να δουν πέρα από τις ανακοινώσεις τύπου που εκδίδουν καθημερινά. Και να καταλάβουν ότι ελάχιστοι πλέον δίνουν σημασία στο τι γράφουν. Να καταλάβουν ότι, πλησιάζει η ώρα μιας "ορθολογικής εξέγερσης" και να κινηθούν γρήγορα, όχι για να τη σταματήσουν, αλλά για να γίνουν μέρος της. Γιατί όσο καθυστερούν μαλώνοντας, ο χρόνος θα περνάει, η ζωή θα αλλάζει, η χώρα θα αλλάζει. Μήπως πρέπει να σκεφθούν ότι ήρθε η ώρα να αλλάξουν κι αυτά; 

*Ο Χάρης Παυλίδης είναι δημοσιογράφος.

 

ADVERTISING

SHARE:

ΟΙ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΕΡΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ΑΠΟ ΤΟ ΝΕWS 24/7 ΣΤΟ EMAIL ΣΟΥ

NEWSLETTER