Μην τα χάσετε

 

 

Τα… 'σουξέ' της ΔΕΘ

 
 
Κάθε χρόνο οι ίδιοι… "ερμηνευτές" και τα ίδια… "τραγούδια"
 

Η Διεθνής Έκθεση Θεσσαλονίκης μπορεί απ’ τον χαρακτήρα που πήρε τις τελευταίες δεκαετίες να μην είναι πλέον Διεθνής, να αμφισβητείται ακόμα και ο εκθεσιακός της χαρακτήρας, αλλά οφείλουμε να παραδεχθούμε ότι η προσφορά της στον πολιτισμό- ιδίως στον πολιτικό πολιτισμό-  συνεχίζει να γράφει ιστορία. Από τότε μάλιστα που σταμάτησαν οι μεγάλοι συνθέτες να γράφουν τραγούδια και το Φεστιβάλ Τραγουδιού τελεύτησε το βίο του, αφήνοντας όλη τη δόξα να την καρπωθεί το Σαν Ρέμο, η ΔΕΘ ενσωμάτωσε το διαγωνισμό με αποτέλεσμα κάθε χρόνο να έχουμε περισσότερα του ενός… σουξέ. Μπορεί να μην έχουμε σουξέ όπως το «αδέρφια μου, αλήτες, πουλιά», ή το «που να’ ναι ο ίσκιος σου Θεέ», ακόμα και το «Ποιος να ξέρει στο βλέμμα του πίσω τι κρύβει ο Θεός για μας», αλλά η «ενορχήστρωση» δημιουργεί την αίσθηση ότι τα… «τραγούδια» ακούγονται για πρώτη φορά (κατά το πρώτη φορά Αριστερά) , ενώ στην ουσία όλα είναι γραμμένα στο ίδιο μοτίβο. Εν ολίγοις κάθε χρόνο οι ίδιοι… «ερμηνευτές» και τα ίδια… «τραγούδια».

 

Όλα τα προαναφερόμενα έχουν σημασία γιατί βοηθούν ώστε να γίνει αντιληπτό τι συμβαίνει κάθε χρόνο στο πλαίσιο της ΔΕΘ, που εκ των πραγμάτων εν μέρει είναι Διεθνής και εν μέρει είναι Έκθεση. Προφανώς οι πολιτικοί, που υποκατέστησαν τους τραγουδιστές, εκτίθενται. Αυτό όμως δεν αποτελεί επιχείρημα ότι η έκθεσή τους ισοδυναμεί με Έκθεση. Άλλωστε το γεγονός ότι με όσα διαχρονικά έχουν εξαγγείλει έχουν εκτεθεί, δεν συνεπάγεται αυτομάτως ότι αναδεικνύουν τον εκθεσιακό χαρακτήρα της διοργάνωσης. Αντιθέτως υπερτονίζουν τα φεστιβαλικά χαρακτηριστικά της μια και οι ομιλίες τους διαγωνίζονται σε παροχές. Ποιος θα τα πει καλύτερα, ποιος θα δώσει περισσότερα, ποιος θα ανεβάσει τις οκτάβες των προσδοκιών και τέλος ποιος θα κερδίσει τις εντυπώσεις. Το βέβαιο είναι ότι το χειροκρότημα δεν το κερδίζει κανείς. Οι τελευταίοι που το κέρδισαν- πχ ο Βαβάτσικος, ο Βοσκόπουλος, η Βενάρδου και τόσοι άλλοι- ήταν αυθεντικοί σ’ ένα αυθεντικό φεστιβάλ στο πλαίσιο μιας αυθεντικής ΔΕΘ.

Τέλος πάντων η χώρα εισήλθε σε ρυθμούς ΔΕΘ. και αντί να εστιάζουμε στην παρουσία των πολιτικών αρχηγών ας συμφωνήσουμε ότι «οι πολλές υποσχέσεις μειώνουν την εμπιστοσύνη». Φαίνεται όμως ότι και σ’ αυτό θα υπάρξουν διαφωνίες αφού μερικές χιλιάδες χρόνια από τότε που προέβη στη διαπίστωση ο Λατίνος ποιητής (με τα σημερινά δεδομένα στιχουργός) Οράτιος, οι υποσχέσεις αντί να μειώσουν την εμπιστοσύνη αύξησαν τις προσδοκίες.  Ωστόσο ενώ όλοι γνωρίζουν που οδήγησαν τη χώρα οι «αυλητές» με τη μαγική φλογέρα, ο αριθμός όσων πιστεύουν στους γλυκό ήχο των υποσχέσεων παραμένει σταθερός. Η εξαπάτηση είναι διαχρονική αλλά σε διαφορετική διασκευή κάθε φορά, γεγονός που προσδίδει στη ΔΕΘ λάμψη και γοητεία. Άλλωστε τα φαινόμενα απατούν και η ΔΕΘ ως… φαινόμενο που αντέχει στο χρόνο αποτελεί το καλύτερο άλλοθι για τον εκάστοτε πρωθυπουργό.  

*Ο Χάρης Παυλίδης είναι δημοσιογράφος.

(Φωτογραφία: Sooc.gr)

 

ADVERTISING

SHARE:

ΟΙ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΕΡΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ΑΠΟ ΤΟ ΝΕWS 24/7 ΣΤΟ EMAIL ΣΟΥ

NEWSLETTER