Μην τα χάσετε

 

 

Το 'όνομα' και η 'χάρη' του πρωθυπουργού

 
 
Μέχρι που μπορεί να φθάσει η "περιέργεια" του πρωθυπουργού, να ανακαλύψει καινούριους φίλους και να πειραματισθεί με νέες ιδέες;
 

Θα μπορούσε ο πρωθυπουργός να δικαιώσει το εκλυτικό αίτιο της παροιμίας, «άλλος έχει το όνομα και άλλος έχει τη χάρη»; Επί παραδείγματι να έχει… το όνομα του κεντρώου ο Κυριάκος Μητσοτάκης και… τη χάρη ο Αλέξης Τσίπρας;  Κάπου εδώ, ή από εδώ, αρχίζει το μπλέξιμο επί των πραγματικών προθέσεων του πρωθυπουργού. Πόσο Κέντρο θα μπορούσε να αντέξει πρώτη φορά Αριστερά, και πόση Αριστερά θα μπορούσε να χωρέσει στο Κέντρο.    

 

Ακούγεται, και το μεταφέρω με κάθε επιφύλαξη, ότι ο πρωθυπουργός έχει εδώ και καιρό αρχίσει να ρίχνει λοξές ματιές στον «μεσαίο χώρο». Ο μακαρίτης ο Πιραντέλο είχε εκπεφρασμένη άποψη για την περίπτωση εκείνων που θεωρούν ότι «έτσι είναι αν έτσι νομίζουν». Στην προκειμένη περίπτωση δεν είναι έτσι, έστω κι αν κάποιοι πρώην «μεσαιοχωρίτες» της Νέας Δημοκρατίας, παροπλισμένοι κατά το πλείστον, νομίζουν ότι είναι έτσι.

Και δεν «είναι έτσι» γιατί ο πρωθυπουργός, έχει το ίδιο και μεγαλύτερο πρόβλημα από αυτό που έχει ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Το κόμμα του δεν αντέχει το Κέντρο και το δείχνει σε κάθε περίπτωση και με κάθε ευκαιρία. Εν αντιθέσει με τη Νέα Δημοκρατία που υπό μια έννοια το ανέχεται, γι αυτό και έχει υιοθετήσει την έννοια «Κεντροδεξιά». Για τον ΣΥΡΙΖΑ η Κεντροαριστερά, στην παρούσα τουλάχιστον φάση, συνδέεται με το παρελθόν και ως εκ τούτου μένει στο «ριζοσπαστική» Αριστερά.

Αν υποθέσουμε, όμως, ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι «κάτι άλλο» και ο Αλέξης Τσίπρας είναι «κάτι άλλο», εν ολίγοις ο πρόεδρος αποφάσισε ότι του ταιριάζει ο ρόλος του πρωθυπουργού, είναι κάτι που θα φανεί προσεχώς. Προς το παρόν δεν φαίνεται. Αν κάτι φαίνεται επί της παρούσης είναι ότι ο το κόμμα μένει στην Κουμουνδούρου και η εμβέλεια του δεν ξεπερνάει τα όρια των γύρω δρόμων από την πλατεία. Επίσης κάτι άλλο που φαίνεται, είναι ότι η εμβέλεια του πρωθυπουργού υπερβαίνει αυτή του κόμματος. Για να το πούμε απλά, χωρίς τον Αλέξη Τσίπρα δεν υπάρχει ΣΥΡΙΖΑ. Ο Αλέξης Τσίπρας όμως υπάρχει και χωρίς τον ΣΥΡΙΖΑ. Αυτό όμως δεν συνεπάγεται ότι η εξίσωση βγάζει… Κέντρο. Αν κάποιοι «μεσαιοχωρίτες» πιστεύουν, για δικούς τους λόγους, ότι ο Αλέξης Τσίπρας έχει στραμμένο το βλέμμα στον «μεσαίο χώρο», δεν σημαίνει ότι συμβαίνει.

Τώρα, μέχρι που μπορεί να φθάσει η «περιέργεια» του πρωθυπουργού, να ανακαλύψει καινούριους φίλους και να πειραματισθεί με νέες ιδέες, κανείς δεν μπορεί να το πει κατηγορηματικά. Ούτε ο ίδιος και πολύ περισσότερο όσοι μοιράζονται μαζί του μερικές από τις σκέψεις του. Κάποιοι ελπίζουν, κάποιοι άλλοι δεν έχουν ψευδαισθήσεις, ενώ κάποιοι άλλοι εκτιμούν ότι έχει χρόνο μπροστά του να σκεφθεί και να αποφασίσει. Πολλές φορές η αντιπολίτευση βοηθάει στη λήψη των σωστών αποφάσεων.

*Ο Χάρης Παυλίδης είναι δημοσιογράφος.

 

ADVERTISING

SHARE:

ΟΙ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΕΡΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ΑΠΟ ΤΟ ΝΕWS 24/7 ΣΤΟ EMAIL ΣΟΥ

NEWSLETTER