Τετάρτη, 20 Αυγούστου 2014
 
 
 
 
Καιρός σήμερα και πρόγνωση καιρού για κάθε περιοχή
 

Μην τα χάσετε

Τη σκότωσε τη νύχτα του γάμου τους επειδή την έπιασε να τον απατά με άλλον

 

Βίντεο - Σοκ: Τζιχαντιστές αποκεφαλίζουν Αμερικανό δημοσιογράφο

 

Συγκλονιστικό βίντεο: Μωρό σώζεται μόνο του αφού έπεσε κατά λάθος σε πισίνα

 

Πέτρος Θεμέλης για Αμφίπολη. Σε στρατηγό του Μ. Αλεξάνδρου πιθανότατα ανήκει ο τάφος. Το ακέφαλο των Σφιγγών πιστοποιεί την τυμβωρυχία στην είσοδο

 

Ποιες είναι οι 10 χώρες με τα μεγαλύτερα αποθέματα χρυσού. Ψηλά η Ελλάδα

 

UFO πάνω από τον ουρανό του Houston;

 

Βίντεο: Μοτοσικλετιστής ζογκλέρ σώθηκε από θαύμα

 

Έρχονται δεσμεύσεις λογαριασμών σε όσους χρωστούν ΦΠΑ πάνω από 3.000 ευρώ

 

Ναυτιλιακό κολοσσό 103 πλοίων δημιουργεί η Star Bulk του Πέτρου Παππά

 

Μηχανή του Χρόνου: Ο τηλεοπτικός "Γερο- Λαδάς" ήταν κομμουνιστής και στην Κατοχή κόντεψε να πεθάνει από την πείνα

 

Τα παράλογα του ΕΝΦΙΑ στα γερμανικά πρωτοσέλιδα: Αγρότης με εισόδημα 300 ευρώ καλείται να πληρώσει φόρο 815.569!

 

Ο Σαράντος Καργάκος επιμένει ότι ο τάφος του Μ. Αλεξάνδρου μπορεί να βρίσκεται στην Αμφίπολη

 

Και όμως το "Μικρό Σπίτι Στο Λιβάδι" ήταν βίλα οργίων

 

Έκρυθμη η κατάσταση στο Φέργκιουσον: Ακόμη ένας 23χρονος νεκρός από πυρά αστυνομικών

 

"Επανάσταση" στις μετακινήσεις με τη γραμμή 4 του Μετρό. "Ανάσα" για χιλιάδες κατοίκους σε Γαλάτσι, Κυψέλη, Γκύζη

 

Από 15 Σεπτεμβρίου επανέρχεται ο δακτύλιος στο κέντρο της Αθήνας

 

Βίντεο: Πως είναι μια πισίνα αξίας δυο εκατομμυρίων δολαρίων;

 

Καθηγήτρια προδόθηκε από το κινητό του 13χρονου εραστή της

 

 

 

Μικρές ιστορίες της πόλης: Η Τραπεζοκόμος

 
 
 
Διαβάστε μια συζήτηση πολιτικού περιεχομένου που διαδραματίζεται στους διαδρόμους ενός νοσοκομείου

Αργά το μεσημέρι, σε εφημερεύον νοσοκομείο της πόλης. Στο ασανσέρ του 6ου ορόφου υπάρχει ήδη συνωστισμός, όταν εμφανίζεται φορείο με ασθενή που έχει μόλις εγχειριστεί.  Θα χρειαστεί να μετακινηθεί από το χειρουργείο στον θάλαμο με τον κεντρικό ανελκυστήρα. Παραμερίζουμε, και περιμένουμε το επόμενο.

Πριν προλάβει η πόρτα να κλείσει, ξανανοίγει για να μπει η τραπεζοκόμος σπρώχνοντας το άδειο τρόλεϊ φαγητού. “Πηγαίνετε παρακαλώ στο βάθος για να χωρέσουμε όλοι, να μπορέσει η πόρτα να κλείσει. Μην το καθυστερούμε, έχουμε εφημερία σήμερα, σας παρακαλώ”, λέει και πάλι ευγενικά. Είναι σκυφτή, η στάση του σώματός της μαρτυρά κούραση, το πρόσωπό της είναι αυλακωμένο. “Που καταντήσαμε”, συνεχίζει. “Και περιμένουν να τους ψηφίσουμε”.

“Δεν είναι έτσι”, απαντά η γυναίκα με την ξανθή πλεξίδα που στέκεται δίπλα της, “βεβαίως και πρέπει να ψηφίσουμε”. “Τί να ψηφίσουμε στα χάλια που φτάσαμε; 217 € δεκαπενθήμερο πήρα, μετά από 35 χρόνια εργασίας, πως να πάω στην Ήπειρο να ψηφίσω;  Με τί λεφτά; Να φάω για να ζήσω, ή να ψηφίσω; Από 1150 με πήγαν στα 850, και λίγο μετά στα 670.  Και τώρα πέσανε και κάτι κρατήσεις αναδρομικές. Και έμειναν αυτά, διακόσια δέκα εφτά...”

Μπαίνουν και άλλοι στη συζήτηση. Λένε για τα φάρμακα που πρέπει να πληρώνουν από την τσέπη τους, για τη μια περικοπή που έρχεται μετά την άλλη, όλοι έχουν κάτι να προσθέσουν. Όλοι αισθάνονται την κρίση στο πετσί τους. Γνέφουν καταφατικά, λες και κουνώντας όλοι μαζί το κεφάλι, κάτι, ως δια μαγείας, θα αλλάξει.

Και τότε η τραπεζοκόμος συμπληρώνει: “καλά κάνει η Χρυσή Αυγή μερικές φορές. Κι αυτοί όλοι καλά να πάθουν”. Στο ασανσέρ επικρατεί σιγή. Στο κάλεσμα της πρώτης του χορού, αυτή τη φορά, ο υπόλοιπος χορός σωπαίνει. Η ατμόσφαιρα είναι πνιγηρή. Και μέσα, που δεν λειτουργεί ο κλιματισμός, και έξω, στο ισόγειο, που έχουμε μόλις φθάσει. Από την κεντρική πύλη μπαίνουν κύματα αποπνικτικής ζέστης. Οι προσωρινοί συνεπιβάτες δεν χαιρετιούνται. Παίρνει ο καθένας το δρόμο του.

Πίσω μου, μια γυναίκα με χλωμό πρόσωπο και τα μαλλιά τραβηγμένα ψηλά. Κοντοστέκεται διακριτικά για να περάσει πρώτη η τραπεζοκόμος με το δυσκίνητο τρόλεϊ φαγητού. Κι έπειτα την πλησιάζει, όταν πια οι υπόλοιποι έχουν απομακρυνθεί, και κάτι της λέει με χαμηλωμένο βλέμμα. Μιλάει με συστολή, σχεδόν απολογητικά, ακουμπώντας μαλακά το χέρι της στο μπράτσο της άλλης, κι ύστερα από λίγο φεύγει. Στέκομαι κοντά στην κεντρική πύλη, όταν βλέπω την τραπεζοκόμο να έρχεται πίσω της, μαζί με το τρόλεϊ. Θέλει να την προλάβει. Θέλει κάτι να της πει:

“Το ξέρω, νομίζετε ότι δεν το ξέρω; Κι εμένα ο πατέρας μου στη Μακρόνησο ήταν. Από την οργή μου το λέω, κι από την πίκρα μου... Μήπως κι αυτό φασισμός δεν είναι; Που δε μου φτάνουν τα λεφτά να πάω να ψηφίσω; Αλλά δεν τους ψήφισα, κι ούτε τώρα θα τους ψηφίσω, και ούτε θα τους ψήφιζα ακόμα κι αν μπορούσα να πάω... Μόνο το λέω πάνω στο θυμό μου, για να ξεθυμάνω, και μετά μετανιώνω και μόνο που το είπα. Βλέπω μπροστά μου τα μάτια του πατέρα που με μεγάλωσε. Μη με παρεξηγείτε”.

*Η Ναντίνα Χριστοπούλου είναι ανθρωπολόγος

 
NEWSLETTER
FOLLOW NEWS247:
comments powered by Disqus