Μην τα χάσετε

 

 

Η Ελλάδα της μαυρίλας ή του απέραντου γαλάζιου;

 
 
Πρέπει να αποφασίσουμε, σε ποια Ελλάδα θέλουμε να ανήκουμε
 

Μια μεγάλη μερίδα συμπολιτών μας έχει αφοσιωθεί στο να αναπαράγει στερεότυπα και ιδεοληψίες που έχουν σαν μόνο αποτέλεσμα να δηλητηριάζουν τις ψυχές τους. Πρόκειται ξεκάθαρα για μαζοχισμό. Ζούμε σε έναν ευλογημένο και πανέμορφο τόπο και αντί να ξυπνάμε κάθε πρωί με χαμόγελο για ότι μας επεφύλαξε η τύχη, αναζητούμε τρόπους για να μαυρίζουμε την καθημερινότητά μας. Η αντίθεση γίνεται ακόμη μεγαλύτερη καθώς άλλοι …”συνέλλληνες” (sic) συνεχίζουν να δημιουργούν -με χαμόγελο- υπό τις ίδιες θεωρητικά συνθήκες.

 

Για να είμαστε ειλικρινείς, οι συνθήκες δεν είναι ακριβώς ίδιες. Οι Έλληνες της δημιουργίας αντιμετωπίζουν τα προβλήματα της καθημερινότητας με αισιοδοξία και χαμόγελο. Μοχθούν σε δύσκολες συνθήκες κόντρα στον αθέμιτο ανταγωνισμό , στα εμπόδια που θέτει το κράτος για όποιον επιχειρεί, στην αφαίμαξη της εφορίας, στον παραλογισμό του Ελληνικού δημοσίου.

Και τα καταφέρνουν. Είμαι βέβαιος ότι όλοι σας συναντάτε καθημερινά καλούς ανθρώπους που σέβονται την δουλειά τους και τους πελάτες τους. Προσφέρουν τις υπηρεσίες τους με χαμόγελο και γίνονται αγαπητοί στις τοπικές κοινωνίες. Προσφέρουν ακόμη και αφιλοκερδώς. Εθελοντικά. Χωρίς οφίτσια και καρέκλες.

Ο εθελοντής πυροσβέστης που τραυματίστηκε προχθές στην Τζια, προσπαθώντας να προστατέψει το περιβάλλον και ξένες περιουσίες, δεν κερδίζει τίποτε "υλικό" από την προσφορά του. Ξέφυγε από τη ρουτίνα της καθημερινότητας του και αντί να κάθεται στον καφενέ, βρίζοντας για την ανεπάρκεια της κρατικής μηχανής, παράτησε τις δουλειές του και αποφάσισε να πάρει την κατάσταση στα χέρια του. Χωρίς καμία αρωγή από την πολιτεία. Καμία. Παρά το γεγονός ότι το νησί δεν έχει πυροσβέστες, το κράτος ούτε καν βοηθά τους εθελοντές. Με προσωπικό κόστος και με ίδια μέσα κάνουν αυτό που πρέπει. Ακόμη και όταν τραυματίστηκε, πέρασε μόνος του τον Γολγοθά του. Όταν ένας άγνωστος σε αυτόν άνθρωπος πήγε να τον συναντήσει στο νοσοκομείο και να τον ευχαριστήσει, σάστισε αλλά παρά τον πόνο του συνέχισε να χαμογελά από ικανοποίηση.

Το ίδιο συμβαίνει και με τους χιλιάδες εθελοντές που παρά τον καύσωνα προσφέρουν υπηρεσίες στους τουρίστες της Αθήνας, υποκαθιστώντας τον διαλυμένο κρατικό μηχανισμό. Θα μπορούσαν να λιάζονται σε μια παραλία ή ακόμη χειρότερα να σπαταλούν τις ώρες τους στα καφενεία, προσδοκώντας σε ένα καλύτερο αύριο που θα φτιάξει κάποιος άλλος γι’ αυτούς. Λυπάμαι, τα νέα είναι άσχημα. Κανείς δεν θα νοιαστεί γι’ αυτούς αν δεν πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους.

Όπως και γι’ αυτούς που συντελούν στη δημιουργία αυτού του μαύρου κλίματος. Στους αγενείς δημοσίους υπαλλήλους που αρνούνται να εξυπηρετήσουν επειδή κανείς δεν πρόκειται να τους πειράξει. Δεν αισθάνονται ντροπή ούτε μπροστά στους φιλότιμους συναδέλφους τους που σηκώνουν το βάρος και της δικής τους εργασίας. Σε  όσους πιστεύουν με θρησκευτικό φανατισμό τις θεωρίες συνωμοσίας και γίνονται όργανα επιτήδειων που κερδοσκοπούν εις βάρος της αφέλειάς τους.

Ακόμη και σε όσους ενοχλούνται από τις αντίθετες απόψεις και δημιουργούν συνθήκες εμφυλίου για ψύλλου πήδημα. Σε αυτούς που δεν αρκούνται στο να είναι πατριώτες αλλά θέλουν να καταγγείλουν και όσους κατά τη γνώμη τους δεν είναι. Σε αυτούς που δεν αρκούνται στο να πιστεύουν στο Θεό τους, αλλά θέλουν να υποχρεώσουν και τους υπόλοιπους να το κάνουν γιατί εδώ είναι τσιφλίκι τους. Σε αυτούς που δεν αρκούνται στο να είναι δεξιοί ή αριστεροί αλλά θεωρούν κατακάθια όσους ανήκουν απέναντι.

Προβλήματα προφανώς και υπάρχουν. Για κάποιους ίσως να μοιάζουν ανυπέρβλητα. Ζούμε όμως τον 7ο χρόνο μιας κρίσης που όλοι θεωρούμε ότι είναι πρωτίστως οικονομική. Χαραμίσαμε σχεδόν μια γενιά ανθρώπων, μεμψιμοιρώντας για την κατάντια μας. Την αποδώσαμε σε τοκογλύφους, εξωγήινους, γερμανοτσολιάδες, λαϊκιστές, κακούς παλιούς πολιτικούς και χειρότερους νέους. Σε όποιον βρήκαμε πρόχειρο. Δεν έχει νόημα να χαραμίσουμε ολόκληρη τη ζωή μας γκρινιάζοντας. Υπάρχουν άνθρωποι που επιβίωσαν και θριάμβευσαν σε πραγματικά δύσκολες συνθήκες. Πρέπει να πάρουμε ο καθένας την τύχη και τη μοίρα, στα χέρια μας, Να αντιμετωπίσουμε τα “ανυπέρβλητα” προβλήματα με αισιοδοξία και έμπρακτα να αποφασίσουμε σε ποια Ελλάδα θέλουμε να ανήκουμε. Σ’ αυτή της μαυρίλας ή του απέραντου γαλάζιου;

Καλό καλοκαίρι

( Η στήλη θα απουσιάσει μέχρι το τέλος Αυγούστου, λόγω θερινής άδειας)

*Ο Σταμάτης Ζαχαρός είναι Αρθρογράφος του NEWS 247 και Σύμβουλος Έκδοσης της 24 MEDIA (@SZacharos).

 

ADVERTISING

SHARE:

ΟΙ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΕΡΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ΑΠΟ ΤΟ ΝΕWS 24/7 ΣΤΟ EMAIL ΣΟΥ

NEWSLETTER