Μην τα χάσετε

 

 

Ήταν αργά πλέον όταν αφήσαμε το νταούλι και πιάσαμε τους Rothschild

 
 
Οι διεθνείς αγορές φταρνίζονται και η Ελλάδα Παρουσιάζει συμπτώματα ισχυρής γρίπης
 

Στις αρχές της δεκαετίας, ο δείκτης Dow Jones στον οποίον συμμετέχουν οι μεγαλύτερες αμερικανικές βιομηχανίες, βρίσκονταν πάνω από τις 10.000 μονάδες, έχοντας καταγράψει μια τεράστια άνοδο μέσα σε μερικούς μήνες καθώς τον Μάρτιο του 2009 ο δείκτης είχε φθάσει στις 6.626 μονάδες. Ουδείς μπορούσε τότε να φαντασθεί ότι 8 χρόνια αργότερα θα ξεπερνούσε με ευκολία τις 26.600 μονάδες χαρίζοντας υπερκέρδη σε όποιους εμπιστεύθηκαν το αμερικανικό χρηματιστήριο που ξεπέρασε εύκολα την τραπεζική κρίση των ενυπόθηκων δανείων του 2008.

 

Ανάλογη ήταν και η επίδοση του γερμανικού χρηματιστηρίου με τον δείκτη DAX να ξεκινά (στις 6 Μαρτίου του 2009 επίσης) από τις 3,666 μονάδες για να φθάσει τις 13.559 μονάδες στα τέλη του περασμένου μήνα. Η παγκόσμια οικονομία γνώρισε τα προηγούμενα χρόνια μια περίοδο απίστευτης ανάκαμψης με τη βοήθεια των κεντρικών τραπεζών, των πολιτικών αποφάσεων και της συγκυρίας.

Ήταν η ίδια περίοδος που η Ελλάδα πάσχιζε να δημιουργήσει συνωμοσίες και φανταστικούς εχθρούς που επιβουλεύονταν την ευημερία των πολιτών, η συντριπτική πλειοψηφία των οποίων είχε προσληφθεί στο δημόσιο ή ζούσε παρασιτικά απ’ αυτό. Την ώρα που ο παγκόσμιος καπιταλισμός γνώριζε ημέρες θριάμβου, εμείς πανηγυρίζαμε για την επίτευξη αναιμικής ανάπτυξης μετά από χρόνια λιτότητας και αναρωτιόμασταν αν το σωστό πρότυπο ανάπτυξης εδράζεται σε όσα συμβαίνουν στην Μπολιβαριανή Δημοκρατία της Βενεζουέλας.

Λίγο όψιμα ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας κατανόησε την ματαιότητα όσων πιστέψαμε. Ένα άλλο κομμάτι πάλι συνεχίζει να βαυκαλίζεται με μύθους και θεωρίες συνωμοσίας. Κάπως έτσι σπεύσαμε να κλείσουμε τα ανοιχτά μέτωπα με τους Ευρωπαίους, αφήσαμε κατά μέρος το νταούλι και πιάσαμε τους Rothschild. Έχοντας όμως σπαταλήσει μια οκταετία φρενήρους διεθνούς ανάπτυξης πιστέψαμε ότι μπορούμε να βγούμε στο ξέφωτο για έναν υγιεινό περίπατο. Δυστυχώς δεν ήταν καθόλου έτσι, ούτε πρόκειται να είναι ενόψει της λήξης των μνημονίων. Τα πρώτα δείγματα  είναι ήδη εμφανή.

Η Κυβέρνηση είχε σχεδιάσει την έκδοση 7ετούς ομολόγου τις πρώτες ημέρες του Φλεβάρη. Δυστυχώς από τις 26 Φεβρουαρίου άρχισαν να εμφανίζονται ανησυχητικά σημάδια στις αγορές.  Από τότε, ο Dow ο Jones έχασε σχεδόν 2.300 μονάδες μέσα σε ελάχιστες συνεδριάσεις. Ο DAX από τις 23 Γενάρη μέχρι σήμερα κινείται πτωτικά με απώλειες σχεδόν 1.200 μονάδων ή το 10% της συνολικής του αξίας. Ακόμη και η ελπίδα των φτωχών για γρήγορο πλουτισμό, το Bitcoin, έχασε τα 3/4 της αξίας του μέσα σε 15 ημέρες. Ίσως ήταν ακόμη ένα χτύπημα του διεθνούς καπιταλισμού στον έρμο τον Μαδούρο που φαντασιώνονταν ότι με το “Μαδουροκόιν” του θα ξεγελούσε τα κοράκια των αγορών.

Η έκδοση ομολόγου μπορεί να καθυστερήσει για λίγο. Η χώρα έχει τεχνοκράτες συμβούλους που θα της εξηγήσουν τι πρέπει να κάνει και επιπρόσθετα, οι επενδυτές “διψούν” για λελογισμένο ελληνικό ρίσκο. Με το πρώτο “φτάρνισμα” των αγορών όμως έγινε εμφανές με τον πλέον εμφατικό τρόπο ότι η υπεραισιοδοξία του οικονομικού επιτελείου βασίστηκε σε παραδοχές που ήταν μάλλον αυθαίρετες. Η αδύναμη ελληνική οικονομία που πασχίζει να σταθεί στα πήλινα ποδαράκια της κινδυνεύει ανά πάσα στιγμή να καταρρεύσει από μια αρνητική διεθνή συγκυρία.

Χάσαμε δυστυχώς την ευκαιρία να ισχυροποιηθούμε μέσα σε ένα προστατευόμενο οικονομικό περιβάλλον με σχεδόν μηδενικά επιτόκια. Διατηρήσαμε με νύχια και με δόντια παθογένειες και στρεβλώσεις που δεν μας υποχρέωσαν οι δανειστές να άρουμε. Ακόμη και όταν μας υποχρέωσαν, κλείσαμε το μάτι στους ψηφοφόρους ότι μόλις φύγουν οι κουτόφραγκοι θα γίνουν όλα όπως πριν. Φθάσαμε στο σημείο να πείσουμε την κοινωνία ότι αυτοί που μας δανείζουν με μηδενικά επιτόκια -όταν κανείς άλλος δεν μας δάνειζε- είναι τοκογλύφοι.

Η χώρα φυσικά θα έχει την ευκαιρία της να αναμετρηθεί με τις αγορές. Το ενδεχόμενο ενός παρατεταμένου κραχ στα διεθνή χρηματιστήρια δεν μοιάζει ακόμη πολύ πιθανό και επιπρόσθετα, οι κεντρικοί τραπεζίτες είναι σε εγρήγορση για να διορθώσουν ότι χρειάζεται ρίχνοντας χρήμα. Ακόμη όμως και αν κατορθώσουμε να αντλήσουμε χρήματα με συμπαθητικά επιτόκια, δεν θα πρόκειται για μια μεγάλη επιτυχία ούτε αυτής, ούτε των προηγούμενων Κυβερνήσεων. Θα πρόκειται για τη διαχείριση μιας καταστροφής και ουσιαστικά θα είναι το λιγότερο κακό που μπορούσε να μας συμβεί. Το καλό, δυστυχώς το χάσαμε από τα πρώτα κιόλας χρόνια της κρίσης…

AP Photo/Mark Schiefelbein

*Ο Σταμάτης Ζαχαρός είναι Αρθρογράφος του NEWS 24/7 και Σύμβουλος Έκδοσης της 24 MEDIA (@SZacharos)

 

ADVERTISING

SHARE:

ΟΙ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΕΡΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ΑΠΟ ΤΟ ΝΕWS 24/7 ΣΤΟ EMAIL ΣΟΥ

NEWSLETTER