Μην τα χάσετε

 

 

Κάτω τα μνημόνια, πάμε για γιουρούσι στις αγορές

 
 
Η φιλοσοφική λίθος των αντιμνημονιακών υπόσχεται να μετατρέψει τη χρεοκοπία σε θρίαμβο. Οι αγορές μας περιμένουν -αλλά όχι με τις αγκάλες ανοιχτές- και αυτό θα καθορίσει τις πολιτικές εξελίξεις
 

Η φιλοσοφική λίθος όσων αυτοαποκαλούνται “αντιμνημονιακοί” είναι φυσικά η “έξοδος” από τα μνημόνια. Αυτό υπόσχονται οι πολιτικοί από την αρχή της κρίσης, αυτό θεωρούν και αρκετοί πολίτες αυτοσκοπό. Στην πραγματικότητα, η χώρα βρίσκεται σε τέτοια κατάσταση αποσύνθεσης, που μόνο τα μνημόνια και οι δανειακές συμβάσεις που τα συνοδεύουν, την κρατούν στη ζωή. Όποιος θέλει να βγάλει απροετοίμαστη τη χώρα στο ξέφωτο τον αγορών, στην πραγματικότητα θέλει να σταματήσει τη μηχανική υποστήριξη και να βγάλει τα σωληνάκια από τον ασθενή.

 

Εκτός και αν πιστεύει κανείς ότι η χώρα είναι έτοιμη να τραβήξει ξανά τον περήφανο δρόμο προς την αυτοτέλεια, την ανάπτυξη και την ευημερία. Αν πιστεύει κανείς ότι όλα τα λάθη του παρελθόντος διορθώθηκαν από τις μνημονιακές κυβερνήσεις και τώρα είμαστε έτοιμοι να κατακτήσουμε τον κόσμο.

Η περιορισμένου βάθους αγορά ομολόγων δεν δείχνει κάτι τέτοιο και η συμπεριφορά όσων ρισκάρουν τα χρήματά τους, είναι σαφώς πιο αξιόπιστη πηγή ενημέρωσης από τα φούμαρα των πολιτικών. Τις ημέρες που το eurogroup  απεδέχθη τον οδικό χάρτη για τη ρύθμιση του χρέους, οι αποδόσεις αποκλιμακώθηκαν πέριξ του 6,5%. Οι επενδυτές δεν αντιδρούν άλλωστε με την υπερβολή των πολιτικών και όπως φαίνεται έπραξαν σωστά.

Με την προεκλογικού τύπου παροχολογία του πρωθυπουργού η αβεβαιότητα επανήλθε και το δεκαετές ομόλογο σκαρφάλωσε ξανά πέριξ του 7,5%. Ξανά οι επενδυτές δεν αντιδρούν με υπερβολή. Περιμένουν να δουν την έκβαση αυτής της νέας διελκυστίνδας μεταξύ Τσιπρα και δανειστών. Ωστόσο δείχνουν ξεκάθαρα ότι η περιβόητη έξοδος στις αγορές δεν θα είναι περίπατος στο πάρκο.

Πράγματι η έξοδος στις αγορές είναι ο τελικός στόχος. Η χώρα πρέπει να σταματήσει να ζει από την ελεημοσύνη των υπόλοιπων κρατών-μελών της Ε.Ε. Ακόμη όμως δεν τα καταφέρνει. Οφείλει να κάνει τα σταθερά βήματα που θα οδηγήσουν στην κανονικότητα. Τότε, οι επενδυτές θα αποτιμήσουν τα ελληνικά ομόλογα σε τιμές που θα επιτρέπουν το δανεισμό.

Αυτόν τον απαραίτητο χρόνο διασφάλισαν τα εξαιρετικά φθηνά δάνεια των μνημονίων. Τα χαμηλά τους επιτόκια απέχουν παρασάγγας από τη ρεαλιστική τιμολόγηση του δημόσιου χρέους στις αγορές, παρά το γεγονός ότι εμείς τους ονομάσαμε ελαφρά τη καρδία τοκογλύφους.

Ο χρόνος αυτός τελειώνει. Οι Ευρωπαίοι δεν θα συντηρούν επ’ άπειρον την Ελλάδα σε μηχανική υποστήριξη. Η κυβέρνηση της Αριστεράς έχει λίγο χρόνο ακόμη για να δράσει σε προστατευμένο περιβάλλον. Το ίδιο ισχύει και για την επόμενη, αν προλάβει να υπάρξει εντός της θερμοκοιτίδας των μνημονίων. Η ύπαρξη ενός τέταρτου μνημονίου (και αντίστοιχης δανειακής στήριξης) δεν είναι καταστροφή. Αντίθετα είναι ακόμη περισσότερος χρόνος για προσαρμογή. Αυτή η επιλογή θα καθορίσει τελικά τις πολιτικές εξελίξεις.

Μας δίνουν πρόσβαση σε φθηνό χρήμα και εμείς συζητούμε για το αν θα το πάρουμε. Λες και έχουμε άλλη επιλογή. Οι κυβερνήσεις -για επικοινωνιακούς και μόνο λόγους- δεν θέλουν επίσης την πρόσβαση στο φθηνό χρήμα. Ορθότερα, τη  θέλουν, αλλά όχι για να μεταρρυθμίσουν την κοινωνία και την οικονομία. Θέλουν μόνο το χρήμα και την άνεση να το μοιράσουν στην κομματική τους πελατεία.

Το βασικότερο πρόβλημα είναι ότι το τέταρτο μνημόνιο δεν είναι βέβαιο ότι θα υπάρξει. Όχι γιατί δεν το θέλουμε εμείς, αλλά γιατί δεν είναι σίγουρο ότι το θέλουν οι δανειστές. Θα πρέπει να κάνουν την υπέρβαση στις κοινωνίες και στα κοινοβούλιά τους για να πείσουν ότι αξίζει τον κόπο να κάνουν ακόμη μια χάρη στην Ελλάδα και να της δώσουν επιπλέον χρόνο.

Εμείς ωστόσο θέλουμε διακαώς να απαλλαγούμε από το βραχνά των μνημονίων. Το έχει πιστέψει μεγάλο μέρος της κοινωνίας. Είναι άγνωστο πώς θα πληρώνουμε μισθούς, συντάξεις και εισαγωγές αν μείνουμε μόνοι και έρημοι. Θέλουμε όμως να απαλλαγούμε από τις δεσμεύσεις που αναλάβαμε, χωρίς να είναι κατανοητό ποιο σχέδιο θα ακολουθήσουμε χωρίς λεφτά και με διαλυμένες δομές. Χωρίς επιχειρήσεις και χωρίς επιστήμονες.

Θέλουμε έξοδο στις αγορές. Θα πρόκειται περισσότερο για γιουρούσι ατάκτων. Όσο “ψυχωμένοι” και αν είμαστε, οι αγορές θα αποτιμήσουν στοιχεία και όχι καλές προθέσεις, προπαγάνδα ή γκρίνια.

Εσείς προσωπικά θα δανείζατε μια χώρα για την οποία πιστεύατε ότι θα χρεοκοπήσει; Ακόμη και αν κάποιοι τολμηροί το κάνουν, θα χρεώσουν πολύ ακριβά τα λίγα χρήματα που θα δώσουν, καθιστώντας άμεσα απαγορευτικό το κόστος δανεισμού.

*Ο Σταμάτης Ζαχαρός είναι αρθρογράφος του NEWS 247 και σύμβουλος έκδοσης της 24 MEDIA (@SZacharos).

 

ADVERTISING

SHARE:

ΟΙ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΕΡΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ΑΠΟ ΤΟ ΝΕWS 24/7 ΣΤΟ EMAIL ΣΟΥ

NEWSLETTER