Μην τα χάσετε

 

 

Ποιοι και γιατί πουλάνε 'αέρα' τα ομόλογα που αγόρασαν προχθές; Τι δείχνει ο 'δείκτης φόβου'

 
 
Επαγγελματίες επενδυτές αποφάσισαν ότι προτιμούν να χάσουν λίγα χρήματα και να αλλάξουν την επιλογή που έκαναν μόλις δύο ημέρες πριν
 

Χθές συνέβη κάτι εξαιρετικά ανησυχητικό για το οικονομικό επιτελείο της Κυβέρνησης. Κάποιοι από τους επενδυτές που αγόρασαν το νέο επταετές ομόλογο που εξέδωσε η Ελληνική δημοκρατία της περασμένη Πέμπτη, αποφάσισαν να το πουλήσουν πριν καλά καλά ξεκινήσει η διαπραγμάτευση στην αγορά και πριν  καλά καλά πάρουν τα ομόλογα στα χέρια τους. Πούλησαν δηλαδή “αέρα” όπως θα λέγαμε και στις χρυσές εποχές του Χρηματιστηρίου. Μόνο που στην προκειμένη περίπτωση οι πωλητές που “έχωσαν” τα ομόλογα, έχασαν ένα μέρος από τα χρήματα που τοποθέτησαν μόλις πριν από δυο ημέρες.

 

Θεωρώντας ότι όσοι αποφάσισαν να αγοράσουν “ελληνικό ρίσκο” στην πρώτη απόπειρα της Ελληνικής Δημοκρατίας να δανειστεί από τις αγορές γνώριζαν τι ακριβώς έκαναν. Η συμπεριφορά τους είναι δύσκολα εξηγήσιμη. Οι άνθρωποι αυτοί δεν είχαν ακόμη τα ομόλογα στους λογαριασμούς τους. “Εκμεταλλεύτηκαν” ωστόσο τη δυνατότητα που τους δίνεται να εκκαθαρίσουν τις συναλλαγές τους δύο ημέρες αργότερα, ήτοι στις 15 του μήνα, όταν και θα έχουν πιστωθεί τα ομόλογα που αγόρασαν την περασμένη Πέμπτη.

Η πρεμούρα των επενδυτών να πουλήσουν άρον άρον, μπορεί να ερμηνευθεί και ως πανικός. Είδαν κάτι που δεν τους άρεσε και αποφάσισαν να αλλάξουν την επιλογή που έκαναν μόλις δυο ημέρες νωρίτερα. Ευτυχώς δεν ήταν πολλοί όσοι ακολούθησαν την συγκεκριμένη επιλογή αλλά ήταν αρκετοί για οδηγήσουν την απόδοση του ομολόγου σχεδόν 15% ψηλότερα.

Είναι πιθανόν το ίδιο που είδαν και όσοι ώθησαν την απόδοση του δεκαετούς ομολόγου (που διαπραγματεύεται κανονικά στην δευτερογενή αγορά) σε επίπεδα υψηλότερα από το 4,30%. Την ίδια ώρα το αντίστοιχο γερμανικό ομόλογο υποχωρούσε με αποτέλεσμα το διαβόητο spread (η διαφορά δηλαδή μεταξύ του ελληνικού και του γερμανικού δεκαετούς ομολόγου) να ανοίγει ξανά σε επίπεδα πάνω από τις 360 μονάδες, αφήνοντας πίσω τη σημαντική αποκλιμάκωση που προκάλεσε το ράλι των ελληνικών ομολόγων κατά τις προηγούμενες εβδομάδες.

Αν δει κανείς τη σύνθεση των επενδυτών που αγόρασαν το νέο επταετές ομόλογο, ίσως μπορεί να εξάγει κάποια συμπεράσματα. Οι άνθρωποι που εμπιστεύτηκαν το αξιόχρεο της χώρας ήταν μόλις 210 και προσέφεραν σχεδόν 7 δισ. ευρώ. Το 81% από αυτούς έχει έδρα εκτός Ελλάδας και σχεδόν το 43% προέρχονται από Βρετανία και Ιρλανδία. Το σημαντικότερο όμως είναι ότι επρόκειτο για επαγγελματίες. Το 37,4% ήταν θεσμικοί επενδυτές, το 31,5% hedge funds και το 22,9% τράπεζες.

Οι άνθρωποι αυτοί σταθμίζουν παράλληλα τον κίνδυνο μίας αλλαγής της μακροπρόθεσμης τάσης στις διεθνείς αγορές αλλά και την σταθερότητα του οικονομικού περιβάλλοντος στην ίδια τη χώρα. Ώς προς το πρώτο, αναμφίβολα υπάρχει διάχυτη ανησυχία για την πορεία των Χρηματιστηρίων. Μόλις τρεις ημέρες πριν την έκδοση του επταετούς, ο δείκτης VIX/CBOE, γνωστός και ως δείκτης φόβου, ξεπερνούσε τα επίπεδα συναγερμού κάτι που είχε να συμβεί από τον Άυγουστο του 2015 όταν η Ελλάδα βρίσκονταν άλλωστε με το ένα πόδι εκτός ευρωζώνης. Άλλωστε δεν έχει εφευρεθεί ακόμη η αγορά που θα κινείται μόνο ανοδικά και οι τιμές των μετοχών σε διεθνές επίπεδο έχουν ξεπεράσει κάθε προσδοκία την τελευταία δεκαετία. 

 

Ιστορικό διάγραμμα του δείκτη μεταβλητότητας VIX/CBOE

Σε ότι αφορά τη σταθερότητα του εγχώριου οικονομικού περιβάλλοντος, δεν έχουν αλλάξει πολλά σε σχέση με την πέμπτη όταν και οι επενδυτές αποφάσισαν να πατήσουν το κουμπί και να αγοράσουν το ομόλογο. Η υπόθεση Novartis βεβαίως δεν ευνοεί τη δημιουργία εικόνας σταθερότητας. Ούτε οι εξαγγελίες για αυξήσεις στους Δημοσίους Υπαλήλλους, πριν καλά καλά βγει η χώρα από τα μνημόνια. Το γνωρίζουν αυτό τα στελέχη του οικονομικού επιτελείου της Κυβέρνησης. Καταλαβαίνουν ωστόσο ότι η πολιτική απαιτεί και κάποιες υποχωρήσεις από το δρόμο της αρετής.

Οι συνθήκες για την “τέλεια καταιγίδα” υπάρχουν. Μια καταιγίδα η οποία αν συμβεί θα πλήξει το καρυδότσουφλο που ονομάζεται Ελλάδα με μεγάλη σφοδρότητα. Ιδίως μόλις βγει από το ασφαλές λιμάνι που ονομάζεται μνημόνιο. Το βασικό πρόβλημα εστιάζεται στο ότι δεν είναι στο χέρι μας να την αποτρέψουμε. Δεν εξαρτάται μόνο από τις κυβερνητικές επιλογές. Αυτό που μπορούμε να κάνουμε είναι να φερθούμε ψύχραιμα και να κάνουμε ότι μας αναλογεί. να συνεχίσουμε τη συνετή διαχείριση των δημοσιονομικών και να συνεχίσουμε με ευλάβεια τις μεταρρυθμίσεις και κυρίως τις αποκρατικοποιήσεις. Οι αγορές θα τα εκτιμήσουν αμφότερα. Παράληλλα, θα πρέπει να κάνουμε το σταυρό μας, διότι η διεθνής συγκυρία μοιάζει με ισορροπία τρόμου και αν στον βάλτο αρχίσουν να τσακώνονται τα βουβάλια, την πληρώνουν πάντοτε τα βατράχια…

 

ADVERTISING

SHARE:

ΟΙ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΕΡΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ΑΠΟ ΤΟ ΝΕWS 24/7 ΣΤΟ EMAIL ΣΟΥ

NEWSLETTER