Μην τα χάσετε

 

 

Ποιος πιστεύετε ότι φταίει για την καθυστέρηση στην αξιολόγηση;

 
 
Οι δύο μεγάλες πλάνες, τα λάθη δανειστών και Ελλάδας και το στοιχείο του αιφνιδιασμού
 

Υπάρχουν δύο μεγάλες πλάνες σχετικά με το κλείσιμο της αξιολόγησης. Η πρώτη αφορά στο ποιος φταίει που δεν κλείνει και η δεύτερη στο ποιος σχεδιάζει σωστά και ποιος λάθος τις πολιτικές που καλείται να εφαρμόσει η χώρα για να βγει από τον φαύλο κύκλο της ύφεσης. Η Κυβέρνηση επιρρίπτει τις ευθύνες για αμφότερα τα θέματα, στους δανειστές. Από τον τρόπο που θα εκτιμήσει η ηγεσία του Κυβερνητικού συνασπισμού ότι οι Έλληνες πολίτες αντιλαμβάνονται τους συσχετισμούς στο συγκεκριμένο δίπολο, θα εξαρτηθούν και οι επόμενες κινήσεις της.

 

Ξεκινώντας από την δεύτερη πλάνη, οι δημοσκοπήσεις καταδεικνύουν ότι μια μεγάλη μερίδα των πολιτών ασπάζεται ακόμη την άποψη ότι τα μνημόνια έφεραν την οικονομική δυσπραγία στη χώρα και όχι το αντίθετο. Ως εκ’ τούτου τα θεωρούν περίπου αχρείαστα και προκρίνουν τη ρήξη, ακόμη και αν αυτή συνεπάγεται την έξοδό μας από την ευρωζώνη. Η εταιρεία δημοσκοπήσεων MRB στα τέλη της προηγούμενης εβδομάδας, μέτρησε το ποσοστό αυτών που υποστηρίζουν τον “τσαμπουκά” σε περίπου 55%. Δεν είναι Συριζαίοι, ο ΣΥΡΙΖΑ στην ίδια δημοσκόπηση λαμβάνει μόλις 14,2%. Ποσοστό σχεδόν μισό από το αντίστοιχο της ΝΔ (27,2%) και σχεδόν διπλάσιο από το αντίστοιχο της Χρυσής Αυγής.

Στη διαμόρφωση αυτής της άποψης συμβάλλει φυσικά η Κυβερνητική προπαγάνδα, η οποία με κάθε ευκαιρία αναδεικνύει τα λάθη των δανειστών. Τα ίδια λάθη τονίζουν με κάθε ευκαιρία εδώ και 7 χρόνια όλοι οι λαϊκιστές πολιτικοί ανεξαρτήτως παράταξης στην οποία ανήκουν.

Λάθη που προφανώς έγιναν και τα οποία παραδέχονται ούτως ή άλλως στελέχη -κυρίως- του ΔΝΤ. Όπως έκανε για παράδειγμα ο κ. Π. Τόμσεν σε συνέντευξή του στην γερμανική εφημερίδα Handelsplatt, διά της οποίας άφησε ανοικτό το ενδεχόμενο αλλαγής των εκτιμήσεων για την Ελλάδα αν αυτές αποδειχτούν απαισιόδοξες. Το παραδέχθηκε επί παραδείγματι και το συμβούλιο των κρατών-μελών της Ε.Ε. καθώς σύμφωνα με έγγραφο που διέρρευσε προ ολίγων ημερών: "Η διαφορά στην εκτίμηση οφείλεται σε υπερβολικά συντηρητικές παραδοχές που εφαρμόζονται συστηματικά από το Ταμείο τόσο επί των εσόδων, όσο και στο σκέλος των δαπανών”.

Αντίθετα κανείς δεν είναι πρόθυμος να παραδεχτεί τα διαχρονικά λάθη της ελληνικής πλευράς. Κάτι που θα ήταν χρήσιμο για να αποκτήσουν οι πολίτες μια σαφή και ξεκάθαρη εικόνα. Τα τονίζουν ενίοτε οι ευρωπαίοι, όπως έκανε ο Κλάους Ρέγκλινγκ, λέγοντας ότι: “Η Ελλάδα μπορεί να κάνει στροφή και να ανακτήσει την εμπιστοσύνη των αγορών, αν εφαρμόσει τις συμφωνημένες μεταρρυθμίσεις με αποφασιστικότητα” για να προσθέσει ότι: “Πουθενά η έκταση των προβλημάτων δεν ήταν τόσο μεγάλη όσο στην Ελλάδα, και η κρατική διοίκηση τόσο αδύναμη”. Το εγχώριο πολιτικό προσωπικό αρνείται ακόμη και να σχολιάσει τέτοιες δηλώσεις, αφορίζοντάς τες.

Η άρνηση της ιδιοκτησίας του προγράμματος (από το πρώτο κιόλας μνημόνιο) είχε σαν αποτέλεσμα ακόμη και σήμερα να μιλάμε για τις ίδιες εκκρεμότητες. Άνοιγμα κλειστών επαγγελμάτων, αποκρατικοποιήσεις που δεν έγιναν, καθυστερήσεις στην απονομή δικαιοσύνης, εκκρεμότητα στη ρύθμιση των κόκκινων δανείων, άρνηση να αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα του ασφαλιστικού. Ακόμη και η περιβόητη εργαλειοθήκη του ΟΟΣΑ - για την οποία χύθηκαν τόνοι μελάνι- ουδέποτε υιοθετήθηκε.

Δημιουργήθηκε λοιπόν σε πολλούς από τους πολίτες η εντύπωση ότι οι παρανοϊκοί δανειστές κάνουν ότι μπορούν για να καταστρέψουν την Ελλάδα. Μια Ελλάδα που δεν θέλει να αλλάξει τίποτε απ’ όλα όσα την έφεραν στη δεινή θέση στην οποία βρίσκεται. Άλλωστε το μόνο που είδαν οι πολίτες να αλλάζει είναι το βιοτικό τους επίπεδο και οι φόροι. Η προπαγάνδα σχεδόν μιας δεκαετίας, τους έπεισε ότι και γι’ αυτά φταίνε οι δανειστές και όχι οι ελληνικές Κυβερνήσεις που τα επέλεξαν ως αντάλλαγμα για να μην αλλάξουν το σαθρό σύστημα διοίκησης της χώρας που συντηρεί ένα πελατειακό κράτος.

Πάνω σ’ αυτή την άρνηση βασίζεται και η πρώτη πλάνη. Ότι δηλαδή οι δανειστές φταίνε και τώρα αποκλειστικά για τη μη ολοκλήρωση της αξιολόγησης. Αφού έκαναν λάθη προηγουμένως, δεν μπορεί, λάθος θα κάνουν και τώρα. Η Κυβέρνηση υποστηρίζει ότι για μια ακόμη φορά ζητούν παράλογα μέτρα. Χωρίς να εξηγεί ότι τα λεφτά που διαθέτει η χώρα δεν φτάνουν για να διατηρήσουμε όλα όσα υπερασπίζεται. Δεν πάει στο μυαλό κανενός ότι αν η Κυβέρνηση είχε τους απαραίτητους πόρους, δεν θα καταδέχονταν ούτε καν να μιλήσει στους δυνάστες δανειστές.

Μια μεγάλη μερίδα των πολιτών, μοιάζουν για μια ακόμη φορά πρόθυμοι να πιστέψουν τους ίδιους πολιτικούς που υποστήριζαν ότι “θα μας παρακαλάνε να μας δανείσουν” ή ότι τα “capital controls θα αρθούν σε μια-δύο εβδομάδες”. Η Κυβέρνηση απολαμβάνει μια πρωτόγνωρη ανοχή για τους χειρισμούς της.

Άπαντες ωστόσο εντός και εκτός συνόρων υποστηρίζουν ότι η καθυστέρηση κοστίζει στη χώρα. Ακόμη και ο αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών αρμόδιος για τα έξοδα (και στην πράξη αρμόδιος για τις διαπραγματεύσεις) κ. Γ. Χουλιαράκης, μιλώντας στο LSE υποστήριξε ότι “Το κλείσιμο της αξιολόγησης θα πρέπει να γίνει το ταχύτερο δυνατό. Θα είναι πολύ κακό να κλείσει τον Μάιο-Ιούνιο, καθώς η καθυστέρηση ολοκλήρωσης της αξιολόγησης αυξάνει την αβεβαιότητα, δημιουργεί προβλήματα (απομάκρυνση επενδύσεων) και θα προκαλέσει συζήτηση για ένα 4ο πρόγραμμα διάσωσης”. 

Ο τυπικά αρμόδιος Υπουργός , ο κ. Ευκλ. Τσακαλώτος, ο μαρξιστής που εφαρμόζει με βαριά καρδιά τα μνημόνια, διαφωνεί. Πιστεύει ότι η καθυστέρηση δεν έχει παίξει ποτέ κάποιο ρόλο στην αύξηση των απαιτήσεων των δανειστών όπως δήλωσε σε συνέντευξή του στην Εφημερίδα των Συντακτών. Είναι ανησυχητικό το γεγονός ότι ο οικονομολόγος Υπουργός Οικονομικών δεν αντιλαμβάνεται τη ζημία που προκαλείται στην ελληνική οικονομία από το μαρτύριο της σταγόνας στο οποίο την υποβάλλει με τους χειρισμούς του.

Η Κυβέρνηση είναι προφανές ότι δεν έχει αποφασίσει ακόμη τι θα πρέπει να κάνει. Σταθμίζει την απήχηση που έχει ο “τσαμπουκάς” αλλά δεν είναι βέβαιη για το τι σχέδιο να ακολουθήσει. Αφήνει ξανά ανοιχτά όλα τα σενάρια για να επιλέξει όταν θα θεωρήσει ότι ο αιφνιδιασμός την ευνοεί πολιτικά. Το μόνο που είναι αδύνατον να συνυπολογίσει είναι οι αντοχές της πραγματικής οικονομίας και είναι ο μόνος παράγοντας που μπορεί να αιφνιδιάσει και την ίδια…

*Ο Σταμάτης Ζαχαρός είναι αρθρογράφος του NEWS 247 και σύμβουλος έκδοσης της 24 MEDIA (@SZacharos).

 

ADVERTISING

SHARE:

ΟΙ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΕΡΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ΑΠΟ ΤΟ ΝΕWS 24/7 ΣΤΟ EMAIL ΣΟΥ

NEWSLETTER