Μην τα χάσετε

 

 

Το καρναβάλι της αξιολόγησης

 
 
Οι "Θεσμοί" είναι πάλι εδώ, για να βρουν, λένε, νέο "μείγμα". Για την ώρα βέβαια πάνε ακόμα με το παλιό: Νέοι φόροι, μειώσεις συντάξεων και πιο εύκολες απολύσεις για να μειωθεί η... ανεργία
 

Σήμερα είναι μια μεγάλη ημέρα. Οι Θεσμοί επέστρεψαν και πάλι στον τόπο του εγκλήματος, γιατί όταν έχεις κάνει τόσα λάθη όσα έχει δημοσίως παραδεχτεί το ΔΝΤ, μιλάμε για έγκλημα και όχι για... σωτηρία.

 

Άλλωστε καμιά σωτηρία δεν μπορεί να υπάρξει όταν ακόμη και αυτή τη στιγμή, που οι εκπρόσωποι του κουαρτέτου συζητούν με τον Τσακαλώτο και τον Χουλιαράκη στις αίθουσες του “Χίλτον” για το τι μέλλει γενέσθαι, κανείς δεν είναι σε θέση να μας πληροφορήσει ποια είναι η κοινή γραμμή των “θεσμών”: έχουν δηλαδή μια στοιχειώδη συμφωνία μεταξύ τους, ή ζητάνε ο καθένας το μακρύ και το κοντό του κι όπου καθίσει η μπίλια;

Γιατί το να πηγαίνεις “ψάχνοντας” μπορεί να ταιριάζει σε χειρομάντες και καφετζούδες αλλά δεν αρμόζει και πολύ σε αυτούς τους κορυφαίους “ειδικούς”, που μετά από επτά χρόνια εφαρμογής των προγραμμάτων που σχεδίασαν και επέβαλαν αναζητούν ακόμα το “κατάλληλο μείγμα” για την ελληνική “περίπτωση”, χωρίς όμως να το βρίσκουν.

Δεν είναι βέβαια εύκολο να το βρουν. Γιατί κάτι τέτοιο θα προϋπέθετε συγκεκριμένες αναλύσεις που θα κατέληγαν σε συγκεκριμένα μέτρα, τα οποία θα εντάσσονταν σε συγκεκριμένη, σαφή, και δημόσια γνωστή, τακτική και στρατηγική.

Αλλά αυτά θεωρούνται ψιλά γράμματα και “λεπτομέρειες” από τους “ειδικούς” μας, που έχουν συνηθίσει να πορεύονται με τυφλοσούρτη, αντιγράφοντας “εγχειρίδια” γραμμένα κάτω από άλλες συνθήκες, σε μακρινούς καιρούς και άλλους τόπους. Είναι λόγου χάριν προφανές ότι όλοι αυτοί πορεύονται σαν η παγκοσμιοποίηση να εξελίσσεται ευθύγραμμα και σαν η συστημική κρίση να έχει τεθεί υπό έλεγχο, ενώ οι αναλύσεις τους δείχνουν ακριβώς το αντίθετο!

Για αυτό και το μόνο πραγματικό σημείο συμφωνίας τους, μέχρι αυτή τη στιγμή, είναι η “ανάγκη” προνομοθέτησης, την οποία απαίτησε το ΔΝΤ, δέχτηκαν μετά από καιρό και πολλά μπρος πίσω οι “εταίροι” μας και από κοινού την επέβαλαν στην ελληνική κυβέρνηση: Η αποδοχή της προνομοθέτησης τους ξαναφέρνει στην Αθήνα, για να ροκανίσουν τον χρόνο μέχρι να βρεθεί ο κοινός τόπος από αυτούς που πραγματικά έχουν τακτική και στρατηγική, στην Ουάσιγκτον, το Παρίσι και το Βερολίνο, στις ΗΠΑ δηλαδή, τη Γερμανία και το “Κλαμπ των Παρισίων”.

Σε αυτό το πλαίσιο, της προσπάθειας να εξασφαλιστεί η κοινή στάση των δανειστών στο μεταβαλλόμενο τοπίο και να εξασφαλιστεί η χωρίς ενστάσεις αποδοχή της, η ασάφεια γίνεται -άλλη μια φορά- όπλο. Για αυτό και ο μονίμως σε ρόλο “καλού” δανειστή Πιέρ Μοσκοβισί, όταν φτάνει στο “δια ταύτα” παύει να είναι σαφής και καταφεύγει σε αφηρημένες διατυπώσεις.

Δηλώνει, για παράδειγμα, ότι «οι δράσεις για την αντιμετώπιση της νεανικής ανεργίας, τη βελτίωση των σχημάτων εκπαίδευσης και κατάρτισης, την επανένταξη των μακροχρόνια ανέργων καθώς και για ένα υγιές κοινωνικό δίχτυ ασφάλειας θα είναι ζωτικής σημασίας για το μέλλον της Ελλάδας», αλλά “ξεχνά” ότι αυτά ακριβώς έλεγε και πέρυσι και... πρόπερσι, χωρίς να αλλάξει κάτι ουσιαστικό στο “πρόγραμμα” ή την ζωή μας.

Και ούτε διανοείται, αν και θα έπρεπε, τουλάχιστον για τα μάτια του κόσμου, να κάνει συγκεκριμένη και σαφή έστω και μία από αυτές τις “δράσεις”! Να μας πει λχ τι ακριβώς σημαίνει “υγιές κοινωνικό δίχτυ ασφάλειας” και πώς εξασφαλίζεται, αν δηλ. η εφαρμογή του σχετίζεται με τη μείωση των συντάξεων που θέλει το ΔΝΤ ή είναι ανεξάρτητη από αυτήν. Μια τέτοια διασαφήνιση θα ήταν μια καλή αρχή για να βρούμε ένα νέο “μείγμα” αλλά δεν την βλέπω να γίνεται.

*Ο Βαγγέλης Δεληπέτρος, είναι δημοσιογράφος.

 

ADVERTISING

SHARE:

ΟΙ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΕΡΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ΑΠΟ ΤΟ ΝΕWS 24/7 ΣΤΟ EMAIL ΣΟΥ

NEWSLETTER