Κυριακή, 02 Αυγούστου 2015
 
 
 
 

Μην τα χάσετε

Μηχανή του Χρόνου: Ο σφαγέας των Τρικάλων. Σκότωσε επτά συγγενείς του και έναν γείτονα. Πώς σώθηκαν τα παιδιά του

 

Καλοκαίρι 1980. Συμπλοκές μεταξύ γυμνιστών και Εκκλησίας στην Ερμιόνη

 

Οι ευρωπαϊκές οικονομίες που μπήκαν σε μνημόνιο και ανέκαμψαν

 

Παιχνίδια πολέμου: Παγκόσμιο πρωτάθλημα με τανκς στη Μόσχα

 

Οι 'χαμένοι' παράδεισοι του Ιονίου όπου η Καλυψώ παγίδευσε τον Οδυσσέα και η Ερεικούσα του Τσίπρα

 

Τα capital controls αλλάζουν τις βάσεις. Τι αναμένεται σε Ιατρικές και Νομικές σχολές

 

Vermantia: Πώς είναι αντί για IOU να 'τυπώνεις' YOLOS

 

Η άγνωστη μάχη στις Καρούτες: Όταν ο ΕΛΑΣ διέλυσε Γερμανικό Τάγμα 250 επίλεκτων στρατιωτών

 

Μπλε Πανσέληνος: Εντυπωσιακά 'καρέ' αυστηρά για ρομαντικούς

 

Επτά τρόποι για να βγάλετε έξτρα χρήματα εύκολα και γρήγορα

 

KISS: Ξεπουλήθηκαν & ξεπουλάνε

 

Κορσική: Το πιο φονικό νησί στην Ευρώπη

 

Μία εικόνα 1000 λέξεις: Το ματωμένο Σάββατο

 

 

 

"Ναι στο λόγο!  Όχι στον παροξυσμό!"

 
 
 
Ο Βασίλης Ξ. Σπηλιωτόπουλος, με αφορμή την επίθεση Κασιδιάρη σε Κανέλλη και Δούρου, σημειώνει πως μέρα με τη μέρα η Ελλάδα και η ελληνική κοινωνία βυθίζονται
 

Ημέρα με την ημέρα και ώρα με την ώρα η Ελλάδα και η ελληνική κοινωνία βυθίζονται. Από καιρό μια ανέμελη απάθεια κατέκλυσε κάθε κύτταρο πίστης και αρχών παραλύοντας όλα μας τα ανακλαστικά, χτίζοντας ένα εξάμβλωμα υπερβολής και ανούσιων φλυαριών.

Το τσάγγισμα το ‘χουμε από καιρό στο πετσί μας ∙ Την οσμή της αποσύνθεσης τη συνηθίζουμε γοργά.

Σκαλοπάτι – σκαλοπάτι κατεβαίνουμε σκυφτοί σε ένα χαμηλόστεγο και σκοτεινό άγνωστο, από όπου ακούγονται μόνο τριγμοί ξεχαρβαλώματος, ξεφωνητά, άλλα οργής, κάποια πόνου.  Σε κάμποσα από τα κεφαλόσκαλα της καθόδου αργόσυρτα μαζευόμαστε που και που εμείς, οι επίμονοι αρνητές της αποτυχίας μας, σε θρηνωδία μόνιμα προσποιητή.  Εκεί ακριβώς, την ώρα που το μυαλό αγωνίζεται να συνέλθει από το δηλητηριώδες θεριακλίκι της ευδαιμονίας, να σου «ειδήμονες», πολιτικοί, αισχροί δημοσιογραφίσκοι, όλοι τους βαλέδες του στείρου και της προστυχιάς, να μοιράζουνε ξεδιάντροπα φαρμακερά κόλλυβα εξτρεμισμού κι αδιαλλαξίας.

Από πίσω προστρέχουν αφρισμένοι διάφοροι όψιμοι υπερασπιστές του «δικαίου», εμπαθείς στυλοβάτες μιας ακατανόητης «ευταξίας», οι οποίοι ως νέοι σταυροφόροι διαλαλούν «το ξεκαθάρισμα των Αγίων Τόπων», απειλώντας με ανταπόδοση, με εκδίκηση.  Από αυτό και μόνο δε προδίδεται το ατελεύτητο της σκέψης τους, το απρόσφορο των πρακτικών τους, το περιττό της συνεισφοράς τους, αφού ο ρεβανσισμός απλά διαιωνίζει και γιγαντώνει την απανθρωπιά.

Τέλος τυφλωμένοι από φανατισμό κι εμείς παρασυρόμαστε, αγνοώντας δραματική μια συνέχεια που μας περιμένει…

Όμως το μίσος το μόνο που δε χρειάζεται, είναι να διαλέξουμε πλευρά, χρώμα, φιλοσοφία.  Ανεκτικότητα απαιτεί να διατρανώσουμε.  Να δώσουμε αέρα στη λογική, να αντέξει το στραγγάλισμα της μισαλλοδοξίας, του σκοταδισμού.

Η χειροδικία, η αυτοδικία, η μονομερής απαγγελία των θέσεων μας, η επιδίωξη της φίμωσης και της ακύρωσης κάθε διαφορετικού, το μόνο που πετυχαίνουν είναι το θέριεμα της παραδοξολογίας, της ανομίας και τελικά το ξέσκισμα του κοινωνικού συμβολαίου καθαγιάζοντας με μιας την αδικία και την εξαθλίωση.  

Σε χρόνους κρίσεων οφείλουμε να αποφύγουμε τις ακρότητες, την παρόξυνση των περιθωρίων, επιστρατεύοντας τη ψυχραιμία, τη σύνεση, με λίγα λόγια τη μέση οδό.  Αυτήν που μπορεί να αγκαλιάσει το μεγαλύτερο μέρος των συνανθρώπων μας και μέσα από την κοινωνική σύμπνοια να εξασφαλίσει μια γόνιμη αντιπαράθεση και τελικά σύνθεση.  Άλλωστε κανείς δε μπορεί από μόνος του να εκφράσει το συλλογικό, αυτό που είναι απαραίτητο για την κοινωνική ειρήνη και γαλήνη, για την πρόοδο.

Ο άλλος δρόμος το μόνο που μπορεί να εγγυηθεί είναι οργή, αίμα, πόνο και θλίψη μεταβάλλοντας το ανθρώπινο σε κτηνωδία, το θεϊκό σε σατανικό, απομονώνοντας και απαξιώνοντας τελικά διεθνώς τον ελληνισμό.

Σε όλους λοιπόν τους αλαλάζοντες τιμωρούς, αυτούς που κραδαίνουν τη χυδαιότητα ως ξίφος, που εκπορνεύουν την αξιοπρέπεια μας στη ξετσιπωσιά, σε όλους τούτους φωνάζουμε επιτακτικά:

«Μάθετέ το άθλιοι, πως η κοινωνία ανθεί σε χορωδία ∙ Όχι σε έξαλλο σόλο γκαρισμάτων και κλωγμών. Επιτέλους ή συζητήσετε ή βγάλτε το σκασμό..!»

*    

 

SHARE:

ΟΙ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΕΡΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ΑΠΟ ΤΟ ΝΕWS 247 ΣΤΟ EMAIL ΣΟΥ

NEWSLETTER
comments powered by Disqus