Θείο Βρέφος και το γρυλορούτερ

Θα αφήσω για λίγο αργότερα τις ομολογίες του μετανοούντος κ.Ζ.Κ.Γιούνκερ και την επιλογή της στιγμής για να τις κάνει, αλλά και τα απομνημονεύματα του Πέερ Στάινμπρουκ, πρώην υπουργού Οικονομικών της Γερμανίας. Όσοι μέσα στην εβδομάδα δεν παρακολούθησαν τον αντίκτυπο που προκάλεσαν στο εσωτερικό πολιτικό και μηντιακό σύστημα, θα τους πληροφορήσω πως κατά την άποψή μου, δεν έχασαν και τίποτε...

Κυβέρνηση και Αξιωματική αντιπολίτευση τα αντιμετώπισαν επικοινωνιακά, με μόνο ζητούμενο εάν θα πρέπει τώρα, να πάμε πίσω στο 2008 ή το 2004 ή το 1995 ή το 1981 ή ακόμη και στις απαρχές του νεοελληνικού κράτους, κάπου στα 1830 για να δούμε "τις πταίει". Αφήστε. Το είχε κάνει ο Χαρίλαος Τρικούπης, αλλά και αυτός, μάλλον κατόπιν εορτής...

Ας μιλήσουμε πρώτα για το γρυλορούτερ. Μάλιστα. Αυτή την απίθανη συσκευή που με την αγορά της καθείς, σύμφωνα με το φαντασιακό του, θα μπορούσε να εκπληρώσει μερικές βασικές του ανάγκες κι επιθυμίες.

Για άλλον το γρυλορούτερ, θα εξασφάλιζε ταξίδια σε μακρινούς τόπους που είχε ονειρευτεί. Για άλλον ένα όμορφο σπίτι με μεγάλες φωτεινές τζαμαρίες, καμάρι για τον ίδιο και τους επισκέπτες του. Άλλος θα έβρισκε στο γρυλορούτερ, το ιδανικό μέσο μετακίνησης που θα του επέτρεπε χωρίς καν να εκνευρίζεται σε φανάρια και κίνηση να πάει παντού και γρήγορα, ακούγοντας απαλή μουσική...

Οι χρήσεις του γρυλορούτερ είναι άπειρες, όπως είπαμε.

Άλλος πλήρωσε το γρυλορούτερ με δόσεις που εξοφλεί ακόμη, άλλος με τις οικονομίες του, άλλος πουλώντας ένα κτήμα στο χωριό κι ένας δημόσιος υπάλληλος, με δάνειο από το ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων, σχεδόν άτοκο, ένας αγρότης από το έξτρα ετήσιο επίδομα της Ε.Ε. που λεγόταν επιδότηση, δεν έχει και πολύ σημασία τελικά, καθώς η αξία του γρυλορούτερ ήταν τεράστια.

Όλοι αυτοί, όταν έφθασαν στο σπίτι τους, έτρεξαν περήφανοι να δείξουν το νέο τους απόκτημα στην οικογένεια και να μοιραστούν μαζί της τη χαρά.

Αντίθετα από τα προσδοκώμενα, όλοι, τους κοίταξαν με απορία... Τι'ναι αυτό; Τους ρώτησαν μπροστά στο έκδηλο γεγονός ότι κανείς δεν είχε μία σαφή εικόνα για το προϊόν και τη χρησιμότητά του.

-Πόσο το πλήρωσες; Θα ήταν η επόμενη ερώτηση...

Εκεί κάπου η παραίσθηση του γρυλορούτερ, ανατινάχθηκε, συμπαρασύροντας τον αγοραστή της θαυματουργής συσκευής στη δίνη μαρτυρικών σκέψεων....

Κάπως έτσι, κατά τη γνώμη μου, έσκασαν οι ομολογίες Γιούνκερ και τα απομνημονεύματα του Πέερ.

Δεν είμαι καθόλου σίγουρος, ότι η παραδοχή πως γνώριζαν για το ελληνικό τρένο που κινείται στο γκρεμό, πως τα είχαν πει και μάλιστα σε δύο εξέχοντες προσωπικότητες (έναν εν ενεργεία πρωθυπουργό και έναν υποψήφιο) προκάλεσαν τόση έκπληξη - φυσική ή προσποιητή- όση δείχνει η αντίδραση των μήντια και του πολιτικού κόσμου (όχι όλου για να είμαι δίκαιος), σε όποιον μέσο πολίτη είχε κάνει τον κόπο να μην πετάξει κατευθείαν τις οικονομικές σελίδες της εφημερίδας που αγοράζει - αν αγοράζει πλέον- και δεν πήγαινε κατευθείαν στα αθλητικά.

Κι όμως. Ήταν όλα εκεί, γραμμένα φαρδιά πλατιά, οι αριθμοί, τα σχόλια, οι εκτιμήσεις. Τα τελευταία πέντε χρόνια μάλιστα είχαν πυκνώσει τόσο, που έπρεπε κανείς να πετάει σκόπιμα την εφημερίδα στο καλάθι και να κρατάει το ένθετο με τα αθλητικά για να αποφύγει να τα δει.

Κι όμως. Η μαγεία του γρυλορούτερ είχε νικήσει.

Τώρα ο Ζ.Κ.Γιούνκερ και η παρέα του, μας λέει: τι είναι αυτό; Και πόσο το πλήρωσες; Ασχέτως αν αξιότιμα μέλη της παρέας έβγαζαν ευρώ πουλώντας γρυλορούτερ και η αυτοεκπληρούμενη προφητεία των κεφαλών της Ε.Ε. καταπίπτει σε κοινότοπες διαπιστώσεις, η ανατίναξη της ψευδαίσθησης και οι φωνές τύπου ΛΑΟΣ "Τι τους θέλεις τέτοιους φίλους" κ.λ.π. μόνον ειρωνικά χαμόγελα μπορεί να προκαλέσουν.

Χωρίς περίπλοκες αναλύσεις, το μοντέλο που επελέγη από τους διαχειριστές του συστήματος και κατ'επέκταση τους ψηφοφόρους της Ελληνικής Δημοκρατίας, ήταν το έσχατο σκαλί του καπιταλισμού. Η ανατροφοδοσία της οικονομίας, μέσω της κατανάλωσης, που φέρνει επιστροφή κεφαλαίων μέσω των έμμεσων φόρων, μια και τους άμεσους δεν μπορούσε, δεν μπορεί και τελικά είναι και αμφίβολο εάν δικαιούται και να τους εισπράξει. Το γρυλορούτερ δηλαδή.

Αυτός είναι ο καπιταλισμός χαμηλού βάθους.

Τώρα ο καυγάς για το πότε τέθηκε και εφαρμόστηκε η συγκεκριμένη επιλογή, εκτιμώ ότι έχει ελάχιστο και μόνον ακαδημαϊκό ενδιαφέρον.

Καθώς το γρυλορούτερ δεν φαίνεται να λειτουργεί και να πραγματοποιεί όσα υπόσχεται, το Θείο Βρέφος γκρινιάζει. Δεν χάλασε ο κόσμος. Ας δανειστούμε κι ας του αγοράσουμε το επόμενο μοντέλο...  Λεφτά υπάρχουν;