Μην τα χάσετε

 

 

Λένα Διβάνη: 'Είμαι απελπισμένη φιλοσοφικά αλλά χαρούμενη'

 
 
Η συγγραφέας και καθηγήτρια Ιστορίας μίλησε στο Ραδιόφωνο 24/7 για τα ταξίδια, την πολιτική κατάσταση, την εκπαίδευση και τη βιογραφία της Διδώς Σωτηρίου που σκέπτεται να γράψει
 

Η συγγραφέας και καθηγήτρια Ιστορίας στη Νομική, Λένα Διβάνη έδωσε μια εφ’όλης της ύλης συνέντευξη στην εκπομπή "Πεζοί στον Αέρα" με την Ιωάννα Κλεφτόγιαννη και τη Φωτεινή Λαμπρίδη στο Ραδιόφωνο 24/7 με αφορμή το νέο της βιβλίο «Τι έμαθα περπατώντας στον κόσμο».

 

Ένα υβριδικό είδος, όπως το ονομάζει, στο οποίο μας ενθαρρύνει να σηκωθούμε από τον καναπέ, να αρπάξουμε σακίδιο μποτάκια και διαβατήριο, να αγαπήσουμε λιμάνια, αεροδρόμια, τον ύπνο σε σκηνή, τις παράξενες φάτσες , τις αναπάντεχες συναντήσεις. Δήλωσε ότι ενώ αισθάνεται μια... ελληνική δυσφορία, όταν επιστρέφει από την Αιθιοπία, φιλάει το πάτωμα του Ελ.. Βενιζέλος. Τι μας είπε για τα ταξίδια , την πολιτική κατάσταση, την εκπαίδευση, τη βιογραφία της Διδώς Σωτηρίου που σκέπτεται να γράψει. 

«Κοιτάξτε, η αλήθεια είναι,  ότι αν έχεις περάσει φίνα και ωραία εκ γενετής δεν κάθεσαι να γράφεις  Αυτή είναι η αλήθεια.  Δηλαδή εγώ το πιστεύω ακράδαντα,  ότι κάθε δημιουργός,  έχει έρθει από πολύ μικρός σε μια ρήξη με την πραγματικότητα. Δεν την αντέχει. Οπότε, φτιάχνει έναν άλλον κόσμο να τον κατοικίσει που να τον βόλευε. Εγώ ως παιδί,  ήμουν ένα πολύ λυπημένο και σοβαρό παιδί. Μεγαλώνοντας, έγινα ανήλικη.  Είμαι στο στιλ του Καμύ. Δηλαδή, απελπισμένη φιλοσοφικά, άλλα πάρα πολύ χαρούμενη. Είναι απόφαση να είμαι ευτυχισμένη. Είμαι ευτυχισμένη! Κάνω ένα πέρασμα, κάνω μια υπόκλιση στη σκηνή και θα εξαφανιστώ.  Ας το χαρώ, όσο είμαι στη σκηνή!» λέει η Λ. Διβάνη.  

Πότε ξεκίνησε να γράφει

«Σοβαρά ξεκίνησα μετά την εφηβεία. Αλλά έγραφα μπουρδοϊστορίες, τις οποίες πουλούσα στον κύριο Σωτήρη από τα πέντε. Και λέω αφού ο κύριος Σωτήρης το αγοράζει, άρα είναι καλό.»

Για το νέο βιβλίο «Τι έμαθα περπατώντας στον κόσμο»

«Ξεκίνησα την ορειβασία, που σημαίνει  να ταξιδεύω σε χώρες όχι μόνο στις πρωτεύουσες που είναι βιτρίνα, αλλά να βλέπω τα χωριά, να βλέπω τις κοιλάδες, να βλέπω την πίσω όψη, την κάτω όψη του χαλιού. Πριν ενάμιση χρόνο, άρχισαν να αναφύονται ιστορίες πάρα πολύ όμορφες, με μάθανε πράγματα και λέω πρέπει να τις γράψω αυτές και έτσι ξεκίνησα να το κάνω το βιβλίο, χωρίς σημειώσεις.»

'Με τα ταξίδια αλλάζεις θέση'

«Από τα ταξίδια μορφώνεσαι περισσότερο. Πρώτα απ’ όλα, αλλάζεις θέση, αυτό είναι πολύ σημαντικό. Λένε οι ψυχολόγοι ότι όταν έχεις να κάνεις μια διαπραγμάτευση με κάποιον ή έναν καβγά με ένα σημαντικό πρόσωπο στη ζωή σου, μην κάθεσαι πάντα στη θέση που κάθεσαι πάντα, στον καναπέ. Κάτσε αλλού. Γιατί ήδη αυτό θα αλλάξει την προοπτική. Εγώ ξέρετε τι έκανα όταν γύρισα από την Αιθιοπία; Που ήμουν μαύρη και άραχλη; Φίλησα το πάτωμα του Βενιζέλου. Κατάλαβα πως βιωματικά, γιατί άλλο η θεωρία, άλλο η πράξη. Κατάλαβα πόσο κωλόφαρδοι είμαστε, συγγνώμη, πόσο τυχεροί είμαστε που γεννηθήκαμε σ’ αυτή τη γεωγραφική ζώνη. Δεν κάναμε κάτι γι’ αυτό.

Για τις δημόσιες τοποθετήσεις της που προκαλούν

«Και στα ιστορικά πάντα διάλεγα τα θέματα που ήταν jizz. Δηλαδή, το διδακτορικό μου που ήταν η εποχή μετά τη Μεταπολίτευση, Έπαιρνα πάντα τα jizz θέματα. Το ’90 που το Μακεδονικό ήταν φουλ, έκανα Μακεδονικό, Μειονοτικά κλπ. Πάω γυρεύοντας, είναι αλήθεια. Αλλά, η πρόσληψη της πραγματικότητας, είναι συγκριτική. Δηλαδή,  ναι μεν συμβαίνουν αυτά εδώ, αλλά για πήγαινε στην Αιθιοπία. Για πήγαινε στη Βενεζουέλα. Για πήγαινε στην Παταγονία.»

Για την εκπαίδευση στην Ελλάδα

«Εγώ αν είχα παιδί θα το έστελνα έξω. Γιατί έχω περάσει από την ελληνική εκπαίδευση, έχω περάσει και από την ξένη. Αν είχα λεφτά,  θα το έστελνα έξω.....Η  σχολή μας , η Νομική Αθηνών, έχει καλούς καθηγητές και καλούς φοιτητές. Θα πίστευε κανείς ότι είμαστε κομπλέ, ότι δεν χρειαζόμαστε τιποτ’ άλλο. Λάθος! Διότι όποιος περνάει απ’ έξω,  έρχεται και μας καταλαμβάνει, μας σπάει τα κομπιούτερ, μας διαλύει τις πόρτες, μπαίνουν μέσα στα μαθήματα και βγαίνουν ποντίκια, γάτες και σκύλοι. Δεν έχουμε ράμπες για να μπουν τα παιδιά . Έχουμε ήρωες παιδιά, που είναι ανάπηρα. Δεν έχουν πρόσβαση και κάθονται απ’ έξω. Είναι τριτοκοσμικές οι συνθήκες. Αυτή είναι η μαύρη αλήθεια. Οπότε, αν έχεις λεφτά, στείλτε το παιδάκι σου έξω. Δεν είναι μικροαστισμός, είναι επιβίωση. Και το λέω εγώ, που δουλεύω στο δημόσιο πανεπιστήμιο.»

Για τον εθνικισμό

«Περίμενα το αποτέλεσμα στη Γερμανία, όπως περίμενα και τον Τραμπ. Το πρώτο αίτιο που φαίνεται να προξένησε αυτή την άνοδο , στη Γερμανία ειδικά, είναι το προσφυγικό. Η κίνηση που έκανε η Μέρκελ, που ήταν μια άριστη κίνηση για  εμάς, γι’ αυτούς δεν είναι άριστη κίνηση. Γιατί; Γιατί οι λαοί έχουν ακούσει πάρα πολλά ψέματα.  (....) Δεν έχει ενημερωθεί ο κόσμος, όπως δεν έχει ενημερωθεί και ο ελληνικός λαός και άλλοι λαοί για την πραγματικότητα των προβλημάτων του. Ο καθένας πιστεύει ό,τι θέλει λοιπόν. Ό,τι βολεύει τις κυβερνήσεις! Η Ευρώπη είναι μεγάλο θύμα αυτής της παραπληροφόρησης,

Διαφέρει ο Ελληνικός από το Γερμανικό εθνικισμό;

«Όχι πολύ. Απλώς εμάς είναι, όπως και όλη η κοινωνία. Είμαστε λίγο καραγκιοζοπαίχτες.  Έτσι και οι δική μας , η Χρυσή Αυγή είναι πιο γελοία. Δηλαδή, βγαίνουν και λένε «Εμείς δεν είμαστε φασίστες».  Οι άλλοι, λένε «ναι, είμαι». Εδώ εμείς, βγαίνει ο αρχηγός τους  σε εκπομπή και λέει ότι «εγώ δεν είμαι ναζιστής, τι πράγματα είναι αυτά!» και εμείς έχουμε το εξώφυλλο του περιοδικού που χαιρετάνε ναζιστικά. Δηλαδή κι εκεί είμαστε λίγο καραγκιόζηδες.»

 

Επόμενες ιδέες

« Η μία είναι η βιογραφία της Διδώς Σωτηρίου και η άλλη είναι μια ιστορία για μια δασκάλα, θα λέγεται δεσποινίς Φοίβη.  Αυτή είναι ένα κορίτσι που τα έβαλε με όλα. Δηλαδή, δεν χωρούσε πουθενά. Η Διδώ Σωτηρίου είναι μια γυναίκα που θαυμάζω πολύ. Αν ζούσα στην εποχή της θα ήθελα πέρα πολύ να ήταν φίλη μου, υπήρξε θεότρελη, καλοντυμένη, επαναστάτρια, καλοζωισμένη. Θα σας πω μόνο μια σκηνούλα, για να δείτε γιατί την αγαπώ. Πήγε να δει την ξαδέρφη της στις φυλακές, ούτε ήξεραν αν θα εκτελεστεί ο Μπελογιάννης, αν θα εκτελεστεί αυτή η οποία ήταν έγκυος. Απειλείτο η δίκια της η ζωή και έβαζε γούνα και άρωμα και έπαιρνε το ταψί το φαγητό και πήγαινε.  Και της έλεγαν “Παιδί μου, που πας στις φυλακές με τη γούνα και το άρωμα; “.  Και απαντούσε:  Θα μας ρίξουν το ηθικό επειδή μας κυνηγάνε;»

Ο επαναστάτης σήμερα

«Νομίζω ότι  ο επαναστάτης άνθρωπος σήμερα , είναι ο άνθρωπος που δεν καταπίνει αυτά που σερβίρονται. Προσπαθεί να έχει τον γυάλινο κώδωνα του, που προφυλάσσει την ουσία του εαυτού του, σαν να είναι ένα μωρό παιδί.»

Πως βλέπει την πολιτική κατάσταση αύριο;

«Θα είναι κάτι που σίγουρα θα μας εκπλήξει . Κάτι διαφορετικό. Δεν ξέρω τι.»

 

ADVERTISING

SHARE:

ΟΙ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΕΡΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ΑΠΟ ΤΟ ΝΕWS 24/7 ΣΤΟ EMAIL ΣΟΥ

NEWSLETTER