Μην τα χάσετε

 

 

Τερζόπουλος: Όλος ο κόσμος είναι ένα Μαχαγκόνι και ο Θεός είναι το χρήμα

 
 
Ο κορυφαίος, διεθνώς γνωστός Έλληνας σκηνοθέτης Θόδωρος Τερζόπουλος μίλησε στο Έθνος της Κυριακής, άρτι αφιχθείς από τη Μόσχα όπου συναντήθηκε με τον Ρώσο πρόεδρο Πούτιν
 

Συνέντευξη στην Ιωάννα Κλεφτόγιαννη

«Βλέπεις πια την εθνική κατάθλιψη στους  δρόμους», διαπιστώνει στην αθηναϊκή βάση του, το θέατρο Άττις, στην καρδιά του Μεταξουργείου, ο κορυφαίος θεατράνθρωπος και μοναδικός διεθνής Έλληνας σκηνοθέτης Θόδωρος Τερζόπουλος. ‘Έχει μόλις γυρίσει από την Ταιβάν, την Ιταλία, την Κωνσταντινούπολη και τη Μόσχα, όπου συναντήθηκε με τον Βλαντιμίρ Πούτιν και είναι  έτοιμος να ξαναφύγει για να διδάξει την περίφημη μέθοδό του στις διεθνείς Ακαδημίες και να σκηνοθετήσει σε κρατικές σκηνές . «Ο Έλληνας  αλλοτριώθηκε!», προσθέτει. «Κι αυτή η αλλοτρίωση δεν καλύπτεται. Ξεβρακώθηκε!».

 

Σας συναντώ, κύριε Τερζόπουλε,  μετά τη συνάντησή σας με τον Βλαντιμίρ Πούτιν. Είστε ο μοναδικός Έλληνας καλλιτέχνης που έχει συναντήσει τον Ρώσο πρόεδρο, αν δεν απατώμαι

Είναι η δεύτερη φορά που τον συναντώ. Η πρώτη ήταν το 2000 στο Κρεμλίνο, μαζί με τον Ταντάσι Σουζούκι και τον Ρόμπερτ Γουίλσον. Τότε τον συναντήσαμε για να στηρίξει την 3η Θεατρική Ολυμπιάδα της Μόσχας. Ζητήσαμε περισσότερα λεφτά για να διοργανώσουμε κι ένα θεατρικό φεστιβάλ δρόμου.

Σας τα  έδωσε;

Αμέσως. Κι ενώ η συνάντηση ήταν για μισή ώρα διήρκεσε μιάμιση.

Αυτή τη φορά τι του ζητήσατε;

Του απηύθυνα την πρόταση ως πρόεδρος να υποστηρίξει την 9η Θεατρική Ολυμπιάδα στην Πετρούπολη τον Ιούνιο, κατά τη διάρκεια των Λευκών Νυκτών, καθ' όλο τον Ιούνιο και μερικές μέρες του Ιουλίου. Ο θεσμός θα γιορτάσει έτσι τα 25 χρόνια του..

Η συνάντηση πού έγινε; Στο Κρεμλίνο ξανά;

‘Εγινε στο θέατρο Μαρίνσκι, μαζί με τον Ταντάσι  Σουζούκι και το Βαλερί Φοκίν.

Είναι φιλότεχνος, επομένως,  ο Ρώσος πρόεδρος, τον οποίο στη διεθνή διπλωματία παρομοιάζουν με τον καγκελάριο Μέτερνιχ;

Υποστηρίζει τις τέχνες, υποστηρίζει πάρα πολύ την  μεγάλη την πολιτιστική παράδοση της Ρωσίας. Ξέρει πολύ καλά τους Ρώσους λογοτέχνες. Αγαπάει πολύ το θέατρο, επισκέπτεται  παραστάσεις και συναντά πολύ συχνά καλλιτέχνες. Και την προηγούμενη φορά κι ακόμα περισσότερο αυτή, είδα έναν άνθρωπο ιδιαίτερα χαρισματικό, με ταχύτατα αντανακλαστικά. Αντιλαμβάνεται και το  χρόνο του δευτερολέπτου. Δεν κοιμάται μέσα του, δηλαδή. Γιατί πολλοί πολιτικοί έχουν βουλιάξει μέσα στο ναρκισσισμό τους. Ο Πούτιν όμως δεν έχει ναρκισσισμό. Ο Πούτιν ακούει.

Αύριο πετάτε για το Ταλίν;

Για ένα workshop στην θεατρική Ακαδημία. Και στην Αμβέρσα, προσκεκλημένος του Γιαν Φαμπρ ,πραγματοποίησα εβδομαδιαίο workshop, στη  σειρά ενός εκπαιδευτικού προγράμματος που διδάσκουν ο Μπρουκ, ο Γουίλσον, ο Καστελούτσι, ο Βασίλιεφ κι εγώ.

Ήσασταν όμως και στην Κωνσταντινούπολη και στην Ταϊβάν. Γιατί;

Στο φεστιβάλ της Κωνσταντινούπολης παρουσιάσανε το «Ανκόρ», που επεξεργασμένο εκ νέου, θα κάνει πρεμιέρα στο Άττις στις 15 του μήνα, παράλληλα με τα εγκαίνια του επιτοίχιου έργου-δωρεά της Καλλιόπης Λαιμού.

Σας έχει διασώσει το ότι είστε τον περισσότερο χρόνο απών απ΄την Ελλάδα; Σας πληγώνει η χώρα σας;

Αποφεύγω τα τοξικά πράγματα, τους τοξικούς ανθρώπους και τις τοξικές καταστάσεις. Οπότε ναι, με διασώζει η απουσία. Όντας όμως πολύ συμφιλιωμένος με τον εαυτό μου μπορώ να συμφιλιώνομαι με τις καλές πτυχές αυτής της χώρας.

Ποιες είναι;

Πέρα από τους πολύ καλούς φίλους που έχω , βλέπω σπουδαίους καλλιτέχνες. Γεννάει η Ελλάδα, είναι ένα φυτώριο νέων δημιουργών. Είμαι συμφιλιωμένος με την παράδοση  και από την παιδική μου ηλικία, είμαι συμφιλιωμένος με κάτι που με έσωσε. Με τον εμφύλιο πόλεμο. Δηλαδή, εγώ ποτέ δεν μίσησα τον αντίπαλό μου ή τον υπεύθυνο για την οικογενειακή μου ιστορία

‘Εχετε εχθρούς;

Δεν ασχολήθηκα ποτέ.

Αναφερθήκατε στον Εμφύλιο Πόλεμο. Κάποιοι λένε ότι δεν τέλειωσε ποτέ.

Ο Εμφύλιος υπήρχε και την εποχή της ψευτοευημερίας απλώς δεν ήταν ορατός.

Τι σας θυμώνει περισσότερο στη χώρα μας; Η ασυνεννοησία των πολιτικών;

Αυτό είναι πολύ  ρετρό και κρατάω αποστάσεις, για να μπορώ να επαναπροσανατολίζομαι. Δεν μπερδεύομαι, δεν έχω τηλεόραση, γιατί χρειάζομαι το χρόνο. Λιγοστεύουν τα χρόνια, οι ώρες....

Δεν θέλετε να ενημερώνεστε για ό,τι συμβαίνει στον κόσμο;

Στον κόσμο με ενδιαφέρουν τα αίτια που προκαλούν τους πολέμους και τα  αίτια που προκαλούν τη φτώχεια και την ανισότητα. Παρακολουθώ το σύγχρονο ζήτημα του νεοφιλελευθερισμού και της παγκοσμιοποίησης, δεν μένω αμέτοχος. Αλλά από τις αλληλοφαγωμάρες, τις ρήξεις και τους φθόνους...κρατάω αποστάσεις. Δεν  θέλω  να χάσω την ενέργειά μου διαβάζοντας λίστες .Πάντα έτσι ήταν. Όλος ο κόσμος είναι ένα Μαχαγκόνι και ο Θεός είναι το χρήμα. Διαρκώς ο νεοφιλελευθερισμός θα βρίσκει τρόπους να διαφεύγει.

Από τα ταξίδια σας στο εξωτερικό βλέπετε ο νεοφιλελευθερισμός να δοκιμάζεται;

Είναι νόμος μετά από τέτοια εξαθλίωση και καταπίεση, κάποια στιγμή, να ξεσηκώνονται οι λαοί. Υπάρχει μια ανησυχία διεθνώς...

Αυτό εισπράττετε;

Ναι. Επίσης εισπράττω ζυμώσεις κόντρα στην εξαθλίωση, τον απανθρωπισμό, τον εκβαρβαρισμό της καθημερινότητας, την  ανεξέλεγκτη κυριαρχία της τεχνολογίας και την κατάργηση μεγάλων αξιών που όχι μόνο έχουν σχέση με την παράδοση αλλά με την ποιότητα ζωής. Δυστυχώς, αν το παρακολουθήσεις, ο άνθρωπος μεταλλάσσεται.

Σε τι;

Σε κάτι που δεν γελάει, δεν βλέπει, δεν ακούει, δεν επικοινωνεί. Υπάρχει καχυποψία, αδιαφορία, αυτισμός.

Από τις κοινωνίες στις οποίες ταξιδεύετε κι εργάζεστε στην Ευρώπη, την Ασία και την Αμερική, ποια βράζει περισσότερο;

Η Ευρώπη, επειδή πραγματικά βιώνει τη μεγαλύτερη μεταπολεμική κρίση, σιγοβράζει. Υπάρχει και το μεταναστευτικό που δεν μπορεί να λύσει. Αν γίνει, δηλαδή, κάτι,  απ΄την Ευρώπη θα ξεκινήσει. Αλλά και σε άλλες χώρες κατι συμβαίνει.

Και στην Άπω Ανατολή;

Δεν σιγοβράζει μια επανάσταση, αλλά υπάρχει  ανησυχία. Φτωχοποιείται το μεγαλύτερο μέρος της κοινωνίας και επομένως λουμπενοποιείται.

Τη λουμπενοποίηση την έχετε δει και στην Αθήνα;

Ναι. Σοκάρομαι όταν περπατώ στους δρόμους και βλέπω  ανθρώπους θλιμμένους. Βλέπεις πια την εθνική κατάθλιψη στους  δρόμους . Είναι ένα  θέαμα που δεν το έχω δει ούτε στις λατινοαμερικάνικες χώρες. Όλο αυτό που ζήσαμε ήταν fake.Την εποχή της φούσκας, ο Έλληνας αλλοτριώθηκε. Κι αυτή η αλλοτρίωση τώρα φαίνεται. Ο Έλληνας δεν είχε αντιστάσεις αφού δεν είχε παιδεία. Το ψέμα μιας 30ετίας δημιούργησε ένα τύπο ανθρώπου, αστήρικτο ψυχικά και συναισθηματικά

Στις ΗΠΑ η καλλιτεχνική και ακαδημαϊκή κοινότητα, με τις οποίες ήρθατε σε επαφή, πώς αντιδρά στο φαινόμενο Τράμπ;

Ο αμερικάνικος λαός αφυπνίζεται μετά από από παρατεταμένη ύπνωση!

Στην Ελλάδα τι θα μπορούσε να μας αφυπνίσει;

Θα πω δυο λέξεις που τείνουν να είναι και μπανάλ. Η παιδεία και η οικογένεια.

Μεταξύ Τραμπ, Ερντογάν, Κιμ  και μιας Ευρώπης που τρεκλίζει, το θέατρο μπορεί να κάνει κάτι;

Το θέατρο συνήθως είναι αυτιστικό. Οι καλλιτέχνες του και το ίδιο το θέατρο αυτοκαταναλώνονται. Μπορεί σε κάποιες περιόδους κοινωνικών μόνο εντάσεων το θέατρο να πάρει μια θέση και να δώσει κάποιες απαντήσεις. Το θέατρο όμως δεν μπορεί να αλλάξει τον κόσμο. Θα ήταν καλό να άλλαζε εμάς τους ίδιους, τους καλλιτέχνες κι ένα κοινό. Τότε θα ήταν μεγάλη η προσφορά του.

Εσάς σας άλλαξε το θέατρο; Σας έχει κάνει καλύτερο άνθρωπο, πιο σύνθετο;

Δεν μπορώ να ορίσω την έννοια καλύτερο ή χειρότερο, αλλά σίγουρα με έκανε πιο βαθύ. Υπό αυτή την έννοια, το θέατρο συνετέλεσε  στο να αλλάξουν κάποια πράγματα μέσα μου. Αλλά εγώ έχω συγκεκριμένο βιογραφικό,συγκεκριμένη ημερομηνία γέννησης, δεν έχω ψευδώνυμο, έχω το όνομα των γονιών μου.

Στην Αθήνα σας συναντά κανείς σε ταβερνεία του Μεταξουργείου, στη Ροζαλία των Εξαρχείων. Ζείτε ταπεινά.

Δεν γύρισα την πλάτη στη λαϊκή  καταγωγή μου, γιατί αυτό θα ήταν η μεγαλύτερη ύβρις.

*Αναδημοσίευση απ' το Έθνος της Κυριακής (10/12/2017)

 

ADVERTISING

SHARE:

ΟΙ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΕΡΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ΑΠΟ ΤΟ ΝΕWS 24/7 ΣΤΟ EMAIL ΣΟΥ

NEWSLETTER