Αμήχανη στάση αναμονής

Μπροστά στην άρνηση των απεργών ιδιοκτητών φορτηγών που προσανατολίζονται σε "λευκή απεργία" , να παραδώσουν δηλαδή τα οχήματά τους, αλλά επικαλούμενοι νόμιμοφανείς να απόσχουν από την εργασία τους, η κυβέρνηση έχει νέο ραντεβού στις 10 με τους απεργούς προκειμένου να βρεθεί χρυσή τομή.

Παρά το γεγονός ότι η επίταξη των οχημάτων και η πολιτική επιστράτευση ανακοινώθηκε επίσημα ωστόσο, έως τα ξημερώματα δεν είχε τεθεί σε λειτουργία ο μηχανισμός εκτέλεσης της διαδικασίας που προβλέπει παράδοση κατ'οίκον ειδοποίησης σε κάθε απεργό για τη μεταφορά του οχήματός του σε προκαθορισμένο σημείο σε κάθε νομό.

Το αποτέλεσμα είναι τα φορτηγά δημόσιας χρήσης που υπολογίζονται σε περίπου 30.000 παραμένουν ακινητοποιημένα, καθώς η πρώτη αντίδραση των απεργών από την ώρα της ανακοίνωσης της πολιτικής επιστράτευσης είναι η απόφαση να απόσχουν από την εργασία τους.

Ο γενικός γραμματέας του σωματείου Άγγελος Φάλαρης δήλωσε αργά χθες βράδυ:

"Με την επιστράτευση επιτάσσουν τα αυτοκίνητά μας και τις υπηρεσίες μας, όχι εμάς. Τα αυτοκίνητα τους τα χαρίζουμε, όχι όμως και τις υπηρεσίες μας. Ας βρουν οδηγούς να τα κινήσουν".

Έτσι η κυβέρνηση αρχικά φαίνεται να βολιδοσκοπεί τις προθέσεις των απεργών, καθώς τα πολιτικά στελέχη αντιλαμβάνονται πως άλλο είναι η ανακοίνωση της πολιτικής επιστράτευσης και άλλο η εφαρμογή της, που περιλαμβάνει κινητοποίηση του μηχανισμού της ΕΛΑΣ και συλλήψεις σε περίπτωση άρνησης εκτέλεσης της εντολής.

Και με την απόφαση των απεργών να συνεχίσουν με "λευκή απεργία" δηλαδή στη λογική παθητικής άρνησης να κινήσουν οι ίδιοι τα οχήματά τους, το αδιέξοδο είναι ορατό, καθώς δεν φαίνεται να υπάρχει έτοιμος μηχανισμός για να αντιμετωπίσει την κατάσταση και η ανακοίνωση της πολιτικής επιστράτευσης φαίνεται πως είχε περισσότερο επικοινωνιακό, παρά ουσιαστικό χαρακτήρα.

Στο μεταξύ, σταδιακά εφοδιάζονται εταιρικά πρατήρια με καύσιμα, από τα βυτιοφόρα ιδιωτικής χρήσης ωστόσο η αποκατάσταση της ομαλής ροής στην αγορά καυσίμων αναμένεται να διαρκέσει τουλάχιστον 48 ώρες.

Και παράλληλα, μαίνεται η κερδοσκοπία από μερίδα πρατηριούχων που φροντίζουν να εφοδιάζουν μόνον με πανάκριβη σούπερ αμόλυβδη, ή με απλή και τιμές φωτιά, επωφελούμενοι από την κρίση.