Μοναχός στο Άγιον Όρος

Τον τελευταίο καιρό όλο και σκέφτομαι μήπως πήραμε τη ζωή μας λάθος. Μήπως ο καλύτερος επαγγελματικός προσανατολισμός είναι σύζυγος πολιτικού ή μοναχός στο Αγιον Όρος.

Το συμπέρασμα που συνάγεται από όσα ακούω είναι ότι και τα δύο αποτελούν μιας πρώτης τάξεως ευκαιρία για εύκολο και γρήγορο πλουτισμό. Και αν ίσως μπορώ να δικαιολογήσω τη σύζυγο πολιτικού για τις "ανάγκες" της- τα Louis Vuitton κοστίζουν ακριβά όταν δεν τα αγοράζεις από πλανόδιο- δυσκολεύομαι  να καταλάβω την ανάγκη των μοναχών για οικόπεδα και επενδύσεις.

"Παρθενία, ακτηµοσύνη, υπακοή. Οι τρεις µοναχικές αρετές. Η µία υποστηρίζει την άλλη και σαν αρµοί δένουν ένα καλοφτιαγµένο κτίριο". Δεν τα λέω εγώ αυτά, αναγράφονται στο επίσημο site του Αγίου Όρους ( www.mountathos.gr) για όσους επιθυμούν να μάθουν τον τρόπο ζωής στην Αθωνική Πολιτεία και ενδεχομένως να εμπνευστούν από αυτόν. Στην κοινοβιακή ζωή, οι μοναχοί ασχολούνται με τις καθημερινές εργασίες- που τους αποφέρουν τον επιούσιο-και αφιερώνουν τον υπόλοιπο χρόνο σε νηστεία και προσευχή. Δεν έχουν τίποτε ιδιόκτητο, αλλά τα πάντα είναι κοινά.

Κάθε Μονής προϊσταται ο ισόβιος Ηγούμενος. "Ως πνευµατικός πατέρας, ασκεί µόνος του την πνευµατική εξουσία πάνω στους αδελφούς της Μονής. Επιβλέπει την ψυχική τους κατάσταση, προλαµβάνει κάθε εκτροπή τους και τους καθοδηγεί µε τη διδασκαλία και την υποδειγµατική του ζωή στον προορισµό τους". Ίσως βέβαια ορισμένες φορές να ενδιαφέρεται υπέρ το δέον για το καλό της Μονής και των μοναχών- τόσο που να σκέφτεται πως θα επενδύσει την περιουσία της ώστε να διασφαλίσει ότι θα συνεχίσει να πολλαπλασιάζεται.

Εξάλλου, όπως φαίνεται από την ιστορική αναδρομή, το Άγιον Όρος πέρασε πολλές ταλαιπωρίες, υποχρεώθηκε να συνδιαλλαγεί με φράγκους, οθωμανούς ακόμη και τους γερμανούς στη νεότερη ιστορία του, ώστε να καταφέρει να διατηρήσει την ανεξαρτησία και τα προνόμιά του. Κυρίως το προνόμιο του "κληρονομικού δικαιώματος" που του επιτρέπει να υπάγεται μεν στην κυριαρχία της Ελλάδας αλλά να αποτελεί αυτοδιοίκητο τµήµα του κράτους. Αυτό ακριβώς το προνόμιο που του επιτρέπει να συνδιαλέγεται με την εκάστοτε εξουσία, αλλά από θέση ισχύος.

Φαίνεται πράγματι πολύ όμορφη και πνευματική η ζωή στο "Περιβόλι της Παναγίας". Φυσικά ποτέ δεν θα έχω την ευκαιρία να το διαπιστώσω ιδίοις όμμασι, ούτε και καμία άλλη γυναίκα άλλωστε. Πιθανότατα θεωρείται ότι δεν διαθέτουμε την απαιτούμενη διαύγεια, αυτοκυριαρχία ή επιθυμία για επικοινωνία με το Θεό, όπως ένας άνδρας.

Και επειδή εξαιτίας της γυναικείας φύσης μου δεν μου επιτρέπεται να γίνω Μοναχός στο Άγιον Όρος, η μοναδική μου ελπίδα είναι να κερδίσω την εύνοια ενός φέρελπι πολιτικού. Και δεσμεύομαι ως γυναίκα του Καίσαρα-Υπουργού να είμαι -και να φαίνομαι- πάντα τίμια.