Τα εύκολα θύματα

Η Ελλάδα παρουσιάζει το υψηλότερο ποσοστό αυτοαπασχολούμενων στην ευρωζώνη  και δεν είναι τυχαίο. Στη χώρα όπου οι κρατικοί αξιωματούχοι, συνήθως επιλέγονται από την κομματική βάση της εκάστοτε κυβέρνησης και που ενίοτε δεν έχουν θεωρητικές γνώσεις μάνατζμεντ,  προσλαμβάνουν με τη σειρά τους, για ψηφοθηρικούς λόγους, άτομα στις εταιρίες που διοικούν με άνωθεν εντολές.

Το αποτέλεσμα είναι γνωστό. Ελλειμματικές εταιρίες με ομήρους νέους ανθρώπους που ζουν το άγχος της απόλυσης.

Πρόσφατο παράδειγμα οι συμβασιούχοι του Μετρό που εν μέσω κρίσης θα πάνε σπίτια τους επειδή κάποιος τους προσέλαβε προεκλογικά και κάποιος επέλεξε να τους απολύσει σήμερα.

Η εκτεταμένη, εργατική, εργοδοτική αυθαιρεσία καταστρατηγεί τα δικαιώματα εργαζομένων. Όλο αυτό το εργατικό δυναμικό αν και απασχολείται  με τους παραδοσιακούς όρους της εξάρτησης, εμφανίζονται ως αυτοαπασχολούμενοι με δελτίο παροχής υπηρεσιών γνωστό και ως "μπλοκάκι".

Το αποτέλεσμα είναι μοιραίο καθώς  στερούνται  όλο το φάσμα των δικαιωμάτων που απορρέουν από το εργατικό δίκαιο περιοριζόμενοι σε απαιτήσεις από μια απλή ενοχική σχέση, όπως η καταβολή αμοιβής και όχι μισθού.

Δεν πληρώνονται τις αργίες, τις Κυριακές, τις υπερωρίες ενώ εργάζονται κανονικά όπως και οι συνάδελφοι τους αορίστου χρόνου.

Καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες αλλά καταντάνε να είναι υπάλληλοι δεύτερης διαλογής, περιμένοντας ότι κάποια στιγμή από κάποια κυβέρνηση θα τακτοποιηθούνε.

Δημιουργείται λοιπόν  ένα τεράστιο κοινωνικό πρόβλημα και σύμφωνα με έρευνα για λογαριασμό της ΓΣΕΕ το 2008, υπολογίζονται σε 252.000 οι εργαζόμενοι με "μπλοκάκι" που θεωρούν ότι ανήκουν στην εξαρτημένη εργασία αλλά δηλώνονται ως αυτοαπασχολούμενοι.

Και ποια είναι η λύση; Μα όλα αυτά που προεκλογικά εξαγγέλλουν στα προγράμματά τους, στις τηλεμαχίες, στα μπαλκόνια, όταν ζητούν τη ψήφο μας.

Υ.Γ Ελπίζοντας ότι μετά το "Με σύμμαχο εσένα" του Κώστα Καραμανλή να μη βγει ψεύτικο και το "Μπορούμε" του Γιώργου Παπανδρέου.