Ο δυστυχισμένος βασιλιάς

Αν πατρίδα μας είναι η παιδική μας ηλικία, ο Μάικλ Τζάκσον, έχασε τη δικιά του πολύ νωρίς, χάρη στον πατέρα του που με το που τον βλέπεις σκέφτεσαι ότι ο Βίτο Κορλεόνε ήταν πρόσκοπος.

Η ηλίθια δημοσιογραφική ερώτηση "πώς αισθάνεσθε" είχε πολύ ενδιαφέρον όταν έγινε στον πατέρα του καλλιτέχνη λίγο μετά τον θάνατό του.

Ο Τζόζεφ Τζάκσον απάντησε "πολύ καλά". Δεν είναι η κλασική απάντηση ενός πατέρα που έχει χάσει το παιδί του, αλλά ο πατέρας Τζάκσον είχε προφανώς στο μυαλό του ότι όπως ο νεαρός Μάικλ τον έκανε πλούσιο, ο νεκρός Μάικλ θα τον κάνει ακόμα πλουσιότερο. Οπότε ποιος ο λόγος να μην είναι καλά;

Από τον θάνατο του "Βασιλιά της Ποπ" και μετά, κάθε μέρα παρακολουθούμε μια μεγάλη αντίθεση. Από τη μια οι εκδηλώσεις λατρείας για το απόλυτο σύμβολο της ποπ μουσικής, αλλά και της ποπ κουλτούρας, τα ρεκόρ και τα τραγούδια του και από την άλλη σκοτεινές λεπτομέρειες από τη ζωή ενός δυστυχισμένου ανθρώπου. Φάρμακα, επεμβάσεις, σχέσεις για τα μάτια του κόσμου, παιδιά αγνώστου πατρός και μητρός, διαθήκες, χρέη και άλλα θλιβερά.

Ακόμα και για όσους δεν μας ξετρέλαινε η μουσική του, δεν είναι δυνατόν να μην παραδεχθούμε ότι άλλαξε την ιστορία της μουσικής βιομηχανίας με τα βίντεοκλιπς, τις ζωντανές εμφανίσεις, τον χορό του, αλλά και τον τρόπο που προωθούσε τη δουλειά του. Υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους εκφραστές της ποπ κουλτούρας, η οποία κυριαρχεί στον δυτικό κόσμο.

Και όμως πίσω από το εκτυφλωτικό φως της καριέρας του, κρυβόταν μια ζωή, η οποία όπως ξετυλίγεται μπροστά μας παρά τα πλούτη και την δόξα δεν την λες και ιδανική.

Η καταστροφή της παιδικής του ηλικίας από τον βασανιστή-πατέρα του σημάδεψε τον καλλιτέχνη. Άλλαξε το χρώμα του, έφτιαξε μια νέα πατρίδα τη "Νέβερλαντ" και ήθελε πάντα γύρω του παιδιά. Οι σχέσεις του με αυτά πήραν αρρωστημένη μορφή(ήταν άραγε σε θέση να το καταλάβει;) με αποτέλεσμα εξωδικαστικές συμφωνίες, εικονικούς γάμους και τρία παιδιά για να κλείσουν τα στόματα όσων τον χλεύαζαν και τον κυνηγούσαν εκείνη την περίοδο.

Τελειωτικό χτύπημα τα χρέη, το πάθος της επιστροφής, οι μεσάζοντες που ήθελαν να κάνουν μια γερή μπάζα από τις τελευταίες συναυλίες και η εξάρτησή του από χάπια και ουσίες. Ο θάνατός του σόκαρε, αλλά δεν μπορούμε να πούμε ότι πέσαμε από τα σύννεφα. 

Βλέποντας το συγκινητικό βίντεο από τις πρόβες για την "τελευταία παράσταση" ένιωσα έκπληξη. Δεν περίμενα ότι μπορούσε ακόμα να τραγουδά και να χορεύει, μετά από τόσο καιρό απουσίας και με τα φώτα να είναι στραμμένα στην ιδιωτική του ζωή επί χρόνια.

Σκέφτηκα ότι ακόμα και αν ο άνθρωπος Τζάκσον έμοιαζε με φάντασμα στην καθημερινή του ζωή, πάνω στη σκηνή εξακολουθούσε να είναι "Βασιλιάς".

Το μέγεθός του στο σύμπαν της ποπ κουλτούρας ήταν πολύ μεγάλο για τη ζωή του και δεν το άντεξε. Το φαινόμενο Μάικλ Τζάκσον δεν θα πεθάνει ποτέ και δεν θα ξεχαστεί, αλλά ο άνθρωπος Τζάκσον δεν είχε ποτέ μια πραγματική ζωή. Ίσως αυτό να ήταν το τίμημα της βασιλείας του.