Google: Τι απέγινε ο Λάρι Πέιτζ;
![Google: Τι απέγινε ο Λάρι Πέιτζ;](https://www.news247.gr/wp-content/uploads/2018/09/page-640x380.jpg)
Η "ηχηρή" απουσία του "προσώπου" της Google σε ακρόαση της Γερουσίας άφησε τις χειρότερες των εντυπώσεων, την ώρα που ο διαδικτυακός κολοσσός γιορτάζει πανηγυρικά δύο δεκαετίες ζωής.
- 14 Σεπτεμβρίου 2018 08:00
Όταν μιλάμε για την Google, ο Λάρι Πέιτζ είναι το μοναδικό πρόσωπο που μπορεί να σου έρθει στο μυαλό, όπως αντίστοιχα ο Στιβ Τζομπς για την Apple και ο Μπιλ Γκέιτς για την Microsoft. Ο συνιδρυτής του διαδικτυακού κολοσσού, ο άνθρωπος – βιτρίνα της εταιρείας εδώ και 20 χρόνια, επέλεξε την πιο άκυρη και άκαιρη στιγμή για να “αγνοήσει” την κλήση των αρχών να δώσει κρίσιμες απαντήσεις σε θέματα διαφάνειας. Γιατί τόσο η Google, όσο και οι υπόλοιποι μεγάλοι “παίχτες” του Ίντερνετ και των social media, βρίσκονται εδώ και καιρό στο “στόχαστρο” ευρωπαϊκών και αμερικανικών αρχών για τον τρόπο λειτουργίας των επιχειρήσεών τους.
Στις 5 Σεπτεμβρίου, ο Λάρι Πέιτζ, υπό την ιδιότητα του διευθύνοντος συμβούλου της Alphabet (της μητρικής εταιρείας της Google) είχε κληθεί να δώσει απαντήσεις στην Επιτροπή Πληροφοριών του Κογκρέσου για τη ρωσική ανάμιξη στις προεδρικές εκλογές στις ΗΠΑ. Στην ίδια ακρόαση είχαν επίσης κληθεί να καταθέσουν η διευθύντρια τεχνολογίας του Facebook Σέριλ Σαντμπεργκ και ο διευθυντής του Twitter Τζακ Ντόρσι, ενώ προ μηνών για το ίδιο ζήτημα είχε καταθέσει και ο ίδιος ο Μαρκ Ζάκερμπεργκ με το Facebook να βρίσκεται στο “μάτι του κυκλώνα” εν μέσω πολλαπλών σκανδάλων.
Την ημέρα της ακρόασης, ο Πέιτς ήταν άφαντος. Η μαύρη δερμάτινη καρέκλα του έμεινε κενή ενώπιον των γερουσιαστών, οι οποίοι δεν δίστασαν να μιλήσουν για “αγένεια” και “αλαζονεία”, αναφορικά με την “εξοργιστική απουσία” του ισχυρού άνδρα της Google. Τη σκληρή κριτική και τις επιθέσεις των γερουσιαστών “άκουσε” η άδεια μαύρη δερμάτινη καρέκλα”, σαν να καθόταν ο Πέιτζ επάνω της.
Η απουσία του Πέιτζ ήταν εύλογο να δημιουργήσει τόσο μεγάλη δυσφορία και έντονες αντιδράσεις. Η δύναμη της εταιρείας είναι πλέον ανυπολόγιστη και τα μεγέθη της ξεπερνούν κάθε φαντασία. Είτε μιλάμε για την μηχανή αναζήτησης, είτε για το σύστημα Android στα smartphones, είτε για το YouTube στο χώρο του διαδικτυακού βίντεο, η κυριαρχία της Google είναι απόλυτη και είναι λογικό να προκαλεί ανησυχία. Ακόμη και παρά το γεγονός ότι η Alphabet δεν έχει ακόμη πείσει ότι μπορεί να καθοδηγήσει τις εξελίξεις σε επίπεδο νέων τεχνολογικών καινοτομιών.
Το ερώτημα “τι απέγινε ο Λάρι Πέιτζ;” δεν βασανίζει όμως μόνο τα χείλη των πολιτικών στην Ουάσινγκτον ή στις Βρυξέλλες. Και στην “Μέκκα” της υψηλής τεχνολογίας, στη Σίλικον Βάλεϊ, υπάρχει η ίδια απορία… Ο Πέιτζ δεν έχει παραστεί σε παρουσίαση προϊόντων της Google από το 2013, ενώ έχει να μιλήσει στον Τύπο από το 2015. Οι υποστηρικτές του αρκούνται να υποστηρίζουν ότι ως γνήσιος “οραματιστής” είναι απορροφημένος στο να αναζητά λύσεις για το αύριο και όχι στο να προσπαθεί να επιλύσει τα τρέχοντα επιχειρηματικά μπλεξίματα της Google.
Αυτό όμως είναι και κάτι που θα μπορούσε κάλλιστα να του γυρίσει μπούμερανγκ. Γιατί όπως λένε οι επικριτές του, τι αξία έχει η όποια τεχνολογική του υπεροχή αν πλέον ζει αποστασιοποιημένος από την κοινωνία και τα προβλήματά της; Και μπορεί η Google να είχε καταφέρει να μην “εκτεθεί” σε τόσο μεγάλο βαθμό στα μάτια των χρηστών της, όπως άλλοι “ισχυροί” του χώρου σαν το Facebook, όμως αυτό είναι κάτι που θα μπορούσε να αλλάξει ανά πάσα στιγμή. Άλλωστε είναι όλα θέμα επικοινωνίας και ειδικά στο χώρο του Διαδικτύου που οι χρήστες είναι πια τόσο “καλομαθημένοι” που δεν αντέχουν ζωντανοί ούτε δευτερόλεπτο αν νιώσουν ότι κάποιος τους γυρίζει την πλάτη. Ακόμη κι όταν μιλάμε για έναν από τους “θεούς” της σύγχρονης εποχής…
Το γεγονός είναι ότι ο Λάρι Πέιτζ έκανε ένα μεγάλο “φάουλ”! Που θα μπορούσε να του κοστίσει ακριβά, σε αξιοπιστία, αριθμό χρηστών και φυσικά έσοδα (τα δύο τελευταία μεγέθη στην περίπτωσή του μετρώνται σε… δισεκατομμύρια).
Όλα τα παραπάνω δεν μειώνουν στο ελάχιστο την αξία και την προσφορά τόσο του ίδιου του Πέιτζ όσο και της εταιρείας του. Εγείρουν όμως ερωτήματα, οι απαντήσεις των οποίων είναι αυτονόητες. Κανείς δεν είναι υπεράνω κριτικής, κανείς δεν είναι υπεράνω ελέγχου. Ιδιαίτερα όσον αφορά στην προστασία των χρηστών στον εικονικό, ψηφιακό, ιντερνετικό κόσμο. Κι ο μόνος τρόπος να αποδείξεις ότι νοιάζεσαι για αυτό είναι μετέχοντας στη συζήτηση και όχι απουσιάζοντας επιδεικτικά από αυτήν…