Βρετανικό Μουσείο προς UNESCO: Φυλάμε καλά τα γλυπτά του Παρθενώνα. Τα βλέπουν 6.000.000 άνθρωποι το χρόνο
![default image](https://www.news247.gr/wp-content/uploads/2023/06/Default_Article_photo_1320x880-640x426.png)
Με μια αιτιολόγηση που λίγο μπορεί να πείσει οποιονδήποτε νοήμονα, οι εκπρόσωποι του βρετανικού μουσείου απαντούν στην προσπάθεια της ελληνικής κυβέρνησης να θέσει ως διαμεσολαβητή την UNESCO
- 27 Μαρτίου 2015 10:35
Ο διεθνής οργανισμός για την επιστροφή των γλυπτών του Παρθενώνα, έχει ζητήσει εδώ και ένα χρόνο περίπου από τη βρετανική πλευρά να δεχτεί την UNESCO ως μεσολαβητή για τη διαμάχη ανάμεσα στην ελληνική πλευρά και το μουσείο του Λονδίνου. Η ιδέα προέκυψε έπειτα από επιστολή της Γενικού Διευθυντή της UNESCO, Ιρίνι Μπόκοβα που ζητούσε από τη Μεγάλη Βρετανία να συμμετέχει σε μια διαδικασία του οργανισμού να διαδραματίσει το ρόλο ενδιάμεσου στο θέμα. Όπως μάλιστα έχει γραφτεί στο παρελθόν, αυτή ήταν και η συμβουλή προς την ελληνική πλευρά ομάδας νομικών συμβούλων για το ζήτημα.
Το βρετανικό μουσείο φρόντισε να απαντήσει την Πέμπτη με επιστολή του στα κεντρικά της Οργάνωσης των Ηνωμένων Εθνών και με παραλήπτη τον Βοηθό Γενικό Διευθυντή για τον Πολιτισμό Αλφρέντο Πέρεζ ντε Αρμινάν. Φυσικά στην προσφιλή του συνήθεια το Μουσείο συνεχίζει να παριστάνει πως δεν συμβαίνει και τίποτα το τρομερό και υποστηρίζει πως οι Έφοροι του φροντίζουν τα μάρμαρα όχι απλά για τους πολίτες της Μεγάλης Βρετανίας, αλλά “προς όφελος του κοινού παγκοσμίως, στο παρόν και το μέλλον”.
Στην μακροσκελή επιστολή του ο Σερ Ρίτσαρντ Λάμπερτ, διευθυντής του Μουσείου, εκθέτει τους λόγους για τους οποίους πιστεύει πως δεν υπάρχει κάποιος προφανής λόγος, κατά την άποψη του μουσείου να μπει σε μια τέτοια συζήτηση σε διεθνές επίπεδο.
Εκτιμούμε το έργο της UNESCO, αλλά…
“Το βρετανικό Μουσείο θαυμάζει και στηρίζει το έργο της UNESCO, αναγνωρίζοντας πλήρως τη σημασία της μοναδικής της ικανότητας, ως διακρατικού φορέα, να χειρίζεται το σοβαρό θέμα της καταστροφής και των απειλών κατά της πολιτιστικής κληρονομιάς ανά τον κόσμο” σημειώνει η επιστολή, χωρίς να βλέπει καμιά τέτοια περίπτωση στο θέμα του Παρθενώνα, ενώ σφυρίζει αδιάφορα για την ουσία αφού αναφέρει: “οι ειδικοί ομόφωνα αναγνωρίζουν ότι ο αρχικός διάκοσμος δεν μπορεί να αποκατασταθεί στο σύνολό του (αναρωτιέται κανείς ποιος είναι άρα υπεύθυνος για αυτό) καθώς πολλά στοιχεία του έχουν χαθεί ενώ τα μέρη του που έχουν διασωθεί, δεν μπορούν να επανατοποθετηθούν στο κτίριο”. Παρόλα αυτά αγνοούν εντελώς το γεγονός πως η Αθήνα έχει μεριμνήσει με ειδική αίθουσα τη φύλαξη των μαρμάρων στο νέο μουσείο της Ακρόπολης απέναντι από το σημείο όπου και δικαιωματικά ανήκουν. “Με χαρά ενημερωθήκαμε ότι σε έξι μόλις εβδομάδες είχαν την ευκαιρία να το θαυμάσουν περί τις 140.000 Ρώσοι επισκέπτες. Πρόκειται για νέο κοινό για αυτό το εξαιρετικό έργο της αρχαίας Ελληνικής τέχνης, για ανθρώπους που στην πλειοψηφία τους δεν θα μπορούσαν ποτέ να επισκεφτούν την Αθήνα ή το Λονδίνο. Αισθάνονται την ανάγκη να μας τα… δανείσουν” σημειώνουν προβάλλοντας την παραχώρηση σε ρωσικό μουσείο, ως αλτρουιστική πράξη μετάδοσης του αρχαίου κλασικού πολιτισμού.
Έξι εκατομμύρια επισκέπτες “δικαιολογούν” την παραμονή των μαρμάρων στο Λονδίνο
Η επιστολή προχωρά σε μια ακόμη πιο εξοργιστική διαπίστωση, πως με την πρόφαση ότι το Μουσείο δεν είναι κρατικό, προάγει αυτή την διαπολιτισμικότητα με όλο τον κόσμο στα πλαίσια της συνεργασίας με μουσεία ανά την υφήλιο. “πιστεύουμε ότι η εμπλοκή της UNESCO δεν αποτελεί τον πλέον πρόσφορο τρόπο για να προχωρήσουμε. Τα Μουσεία που κατέχουν Ελληνικά έργα, στη Βρετανία, την Ελλάδα ή οπουδήποτε στον κόσμο, μοιράζονται ένα φυσικό δεσμό: την κοινή προσπάθεια να αναδεικνύουν τη σημασία της κληρονομιάς της αρχαίας Ελλάδας” και σημειώνουν πως χάρη στην αυτοθυσία και την μεγάλη τους προσπάθεια έξι εκατομμύρια επισκέπτες το χρόνο επισκέπτονται κάθε χρόνο την πτέρυγα με τα μάρμαρα του Παρθενώνα εντελώς δωρεάν. Αυτό φυσικά δεν αποκαλύπτει όλη την αλήθεια, αφού όλο αυτό το πλήθος επισκεπτών ίσως να είχε λιγότερο ενδιαφέρον να επισκεφτεί το Λονδίνο, χωρίς τα εξαίρετα γλυπτά ενός εκ των θαυμάτων του αρχαίου πολιτισμού.