Νέο ΠΑΣΟΚ με ορθόδοξες συνιστώσες
![Νέο ΠΑΣΟΚ με ορθόδοξες συνιστώσες](https://www.news247.gr/wp-content/uploads/2017/01/pasok7-640x426.jpg)
Το ΠΑΣΟΚ είναι εδώ με χαρακτηριστικά που όσο νέα και αν μοιάζουν, στην πραγματικότητα καθόλου δεν είναι
- 16 Ιανουαρίου 2017 14:15
“Δεν είναι στόχος μου η ηγεσία, ποιος θα έχει το πάνω χέρι. Αυτό που με ενδιαφέρει, είναι να πάει η παράταξη μπροστά”. Τάδε έφη Γιώργος Παπανδρέου μετά τις χειραψίες με την πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ, με τα φλας των φωτογράφων να ανάβουν αποτυπώνοντας το πρώτο μεγάλο πολιτικό θέμα της νέας χρονιάς.
Ο Γιώργος είναι στο προσκήνιο, αλλά το σύνθημα “το ΠΑΣΟΚ είναι εδώ, ενωμένο δυνατό” έχει άραγε νόημα χωρίς Βενιζέλο στο “κάδρο”;
Η… σοσιαλιστική ανασύσταση είναι ένα φλέγον ζητούμενο εν όψει πιθανολογούμενων εκλογών αν δεν κλείσει η αξιολόγηση και ενδυναμώνεται με το come back του Γιώργου (μην ξεχνάμε το 2,5% του ΚΙΔΗΣΟ), με την επιστροφή Γρηγοράκου στην Κοινοβουλευτική Ομάδα της Δημοκρατικής Συμπαράταξης και την ένταξη του Ιλχάν Αχμέτ που έκανε ανταρσία από το Ποτάμι προσφέροντας λουκούμια στη Φώφη.
Όλα αυτά την ώρα που η σελίδα στο Facebook, “Παλιό ΠΑΣΟΚ το Ορθόδοξο”, ξεπέρασε σε likes τη σελίδα του… κανονικού ΠΑΣΟΚ. Και όμως, αυτό το γεγονός από μόνο του αποτελεί ένα μικρό μάθημα για την ηγεσία της Δημοκρατικής Συμπαράταξης που μπορεί να παραδειγματισθεί από δύο τάσεις της εποχής.
α. την επιστροφή του ρετρό και
β. τη δύναμη των social media.
Είσαι παραδοσιακός ΠΑΣΟΚος και ντρέπεσαι να το παραδεχθείς; Τώρα που έγινε “μόδα”, μπορείς να μιλάς ξανά ανοιχτά για αυτό
Αν το ΠΑΣΟΚ θεωρείται ρετρό, αν έχει κερδίσει δύναμη από τα τρολ του διαδικτύου, γιατί να μην ενδυναμωθεί και εκλογικά; Ίσως, σαν κάτι το “παραδοσιακό” και το “δοκιμασμένο” τώρα που δοκιμάστηκε και δεν έπεισε ο ΣΥΡΙΖΑ, αλλά κυρίως ως κάτι το… “παραδοσιακά πελατειακό” με το κεντρώο σύστημα του που αλλαξοπίστησε για λίγο, έτοιμο πάλι να αναλάβει και πάλι τα πάρε – δώσε της μικροκομματικής ζωής του τόπου, κι ας λέει η κ. Γεννηματά πως η δέουσα εξυγίανση και αυτοκριτική, έχει γίνει.
Το “νέο ΠΑΣΟΚ” ως Δημοκρατική Συμπαράταξη οδεύει να γίνει ο παλιός ΣΥΡΙΖΑ, τουλάχιστον ως προς τη δομή του. Με “κανονικό” ΠΑΣΟΚ, με ανεξάρτητους που στηρίζουν, με ό,τι έμεινε από τη ΔΗΜΑΡ και με ΚΙΔΗΣΟ, αλλά ενδεχομένως χωρίς Βενιζέλο, θυμίζει τον πάλαι ποτέ σχηματισμό του ΣΥΡΙΖΑ με τις συνιστώσες της πολυφωνίας πριν επέλθει η ρήξη και η έξοδος των αντιρρησιών συνείδησης.
Ποια είναι η διαφορά; Ότι εν προκειμένω το “νέο ΠΑΣΟΚ” που θέλει να επιστρέψει στις “παραδοσιακές σοσιαλιστικές του αξίες”, έχει ξεκάθαρο μνημονιακό πρόσημο διαχείρισης της εξουσίας, εν αντιθέσει με τον πρώτο ΣΥΡΙΖΑ που κυβερνούσε χωρίς ενιαία γραμμή και τον δεύτερο, που κυβερνά με κοινωνικό πρόσημο έχοντας όμως στην καμπούρα του ένα μνημόνιο που ποτέ του δεν ήθελε να υπογράψει αλλά αναγκάστηκε λόγω συγκυριών, εκβιασμών και διεθνούς πίεσης.
Επίσης, το ΠΑΣΟΚ φέρει έντονα μέσα του και γύρω του, μια κεντρώα πελατεία που ψήφισε ΣΥΡΙΖΑ ως ελπίδα “αλλαγής” ή νέου “βολέματος” και τώρα ετοιμάζεται να επιστρέψει στο παλαιό καράβι. Η αλήθεια είναι πως δεν ξέρω αν κάνει καλό η επάνοδος του Γιώργου. Αφενός βάζει στο σύνολο ένα 2-2,5% πιστών του ψηφοφόρων, όμως από την άλλη υπάρχει και το “ενοχικό κοινό”, εκείνο που ψήφιζε το Κίνημα κάποτε και θέλει να το επαναλάβει, αλλά θα το έκανε με καθαρότερη συνείδηση αν έλειπαν κάποια στελέχη που έχουν στιγματιστεί, είτε με τις φούσκες της μεταρρύθμισης, είτε με το πρώτο μνημόνιο του Καστελόριζου. Ξέρεις, εκείνοι που ψηφίζουν, αλλά δεν το παραδέχονται ποτέ.
Πόσο πιθανό είναι το 6,2% να γίνει 10%; Αρκετά.
Αν “διαφημιστεί” μια φαινομενική πολυφωνία στη Δημοκρατική Συμπαράταξη, και αν μέσω social media το επιτελείο της Φώφης κλείσει έξυπνα το μάτι στο παρελθόν, υπό το μότο “με το ΠΑΣΟΚ ήταν καλύτερα”, τότε ίσως κερδίσει εκείνους τους “ενοχικούς” που λέγαμε, που ονειρεύονται νέο βαθύ κράτος και μια θέση συστημικής βολής, στη γωνία της ανατροφοδοτούμενης οικονομικής κρίσης.
Το μόνο σίγουρο είναι πως οι επόμενες κάλπες, όποτε κι αν ανοίξουν, θα μας φέρουν νέες παράδοξες συμμαχίες, μιας και τα κουκιά δεν βγαίνουν ούτε για αυτοδυναμία, ούτε για σταθερότητα για την επόμενη μέρα.